Wat als we ons echt op het punt zouden bevinden waar de pijl op de streepjescode-cartoon hierboven aangeeft? Of, het zou veel erger kunnen zijn, we zouden al een klein stipje kunnen zijn op de allesoverheersende en dominerende QR-code.

De QR-code is overal, schrijft Peter Koenig. Op sommige plaatsen kun je niet eens een toiletdeur openen zonder een QR-code te gebruiken, eerst gedownload op je smartphone.

Er is nauwelijks een restaurant – waar dan ook in de westerse wereld – waar de menu’s niet op een QR-code worden geladen. Naai degenen die geen smartphone hebben, of hun smartphone niet willen gebruiken om binnengevallen te worden door QR-codes.

Zie dit voor een uitgebreidere beschrijving van de gevaren van de QR-code.

*

In sommige gevallen, als je geluk hebt, kan een restaurant je als “tijdelijke functie” een gedrukt menu aanbieden, of de ober is zo vriendelijk om zijn eigen smartphone te gebruiken om je de keuzes van maaltijden te laten zien.

Het is de “smartphonization” van de mensheid. Het is ook de afstomping, of verdoving van onze geest, en uiteindelijk onze intelligentie. Het is waarschijnlijk dat de smartphone is uitgevonden om uiteindelijk de hersenen van de samenleving te verdoven. Omdat mensen de neiging hebben om voor comfort te gaan, voor de wegen van de minste weerstand. De smartphone biedt dat allemaal. Als we het eenmaal hebben, raken we verslaafd.

Zo’n 20-30 jaar geleden leefden we nog steeds gelukkig met de vaste telefoon thuis, met de telefooncel op de hoek van de straat. We misten niets. Wat uiteindelijk een smartphone zou worden, werd geleidelijk geïntroduceerd als een draagbare telefoon. Eerst waren ze zo groot als een baksteen, toen werden ze kleiner en kleiner, zodat ze in onze borstzak pasten, of in een damestasje; geen probleem. Een echt gemak.

In de loop van de laatste twee decennia werden smartphones steeds slanker; hun schermen werden groter en groter en leken steeds meer op een kleine computer. Ze kregen de kenmerken van een computer, waren aan te sluiten op internet – internet werd universeel beschikbaar, niet alleen in restaurants en winkels, maar ook op straat en zelfs in de bossen. Overal, of bijna.

De mobiele telefoon kan worden gesynchroniseerd met uw computer thuis. Bingo! Je was verbonden terwijl je liep en de straten overstak, een dutje deed – of je partner kuste. Vrij invasief. Vind je niet?

Maar laat maar: het is fantastisch! Je hebt altijd en overal toegang tot je internetaccount, zelfs in je slaap ben je “verbonden”.

Je loopt over straat, niet uitkijkend voor verkeersgevaren, maar diep verzonken in de diepte van het scherm van je kleine smartphone – bezwijkend voor een drugsachtige gewoonte die al talloze ongelukken heeft veroorzaakt, waarvan sommige dodelijk.

Nog niet zo lang geleden, toen we naar vreemde of nieuwe plaatsen reisden, hadden we een kaart om ons te oriënteren. Niet meer. Het Global Positioning System  (GPS) vertelt u zowat overal uw geografische positie op aarde. En het staat nu op je smartphone. Jongere generaties hebben de vaardigheden om een ​​kaart te lezen totaal verloren – of hebben ze nooit geweten.


Dissident:

Ik kon me uren volledig verliezen in kaarten. Ik plande fietstochten en vakanties vaak helemaal gebaseerd op kaarten. Je kan er zoveel op lezen.

Stijgingspercentages, van belang als je fietst, Michelinkaarten geven aan wat mooie routes zijn, en die informatie klopt gewoon. Afstanden van hotel tot hotel. Gedetailleerd als van in dit dorp staan 3 huizen en in het volgende 2 kilometer verderop 2. Dat was allemaal pre-internet en smartphone.

Kaarten zijn mooi. Ik heb een enorme verzameling.


En oudere mensen, die houden van het comfort om te horen waar ze heen moeten, zullen in toenemende mate hun intellectuele capaciteit om kaart te lezen verliezen, en worden verder afhankelijk en verslaafd aan de digitale wereld.

Een overdrijving? Denk er maar eens over na, de volgende keer dat je je moet oriënteren in een vreemde stad – en je hebt de keuze tussen een kaart of je smartphone vragen.

U zult zien, de keuze is eenvoudig. Waarom? Het is niet nodig om onze hersencellen te gebruiken. Er is de smartphone en GPS.

Onze hersenen worden klaargestoomd voor robotisering – of beter gezegd, ‘transhumanisme’, een term die Klaus Schwab al in 2016 in een interview met de Zwitserse Franse tv gebruikte. Volgens de heer Schwab zouden we tegen 2025 allemaal dat niveau van “transhumanisme” – dat wil zeggen, als we zo lang overleven.

Onder normale omstandigheden zou ik naar deze twee minuten durende videoclip van het interview hebben verwezen.

Maar het is “opgeschort”, of beter – weggecensureerdKijk zelf maar in welke wereld we zijn geworden (helaas is de video al verwijderd).

Zoals met alles, verbind de punten. Wat de meeste mensen zich niet realiseren, is dat het gemak om een ​​elektronisch, digitaal ‘brein’ ons werk te laten doen, ons dom maakt. Het leidt ons brein naar een digitale wereld. Ons vermogen om onafhankelijk te denken zal steeds meer verdwijnen, omdat we onze hersenkracht overdragen aan digitalisering, algoritmen – en uiteindelijk aan robots die geleidelijk de volledige heerschappij over onze hersencapaciteit hebben. Het is handig.

De verbonden stippen laten zien dat het een strategie is.

Communicatie per brief is weg. Zelfs e-mails zijn niet meer IN. Te banaal.

Er is nu een heel complex van IT-digitale bedrijven die uw persoonlijke gegevens beheren. Ze werken hand in hand met het gigantische financiële complex dat, onder zeggenschap van BlackRock, Vanguard en StateStreet, beschikt over zo’n 25-30 biljoen dollar aan activa. Ze hebben meerderheidsbelangen in alle productiemiddelen en in elke dienstverlenende sector in de westerse wereld. Mag dit als voorbeeld dienen:

Het IT-complex biedt u “Facebook”, dat u verbindt met de hele wereld, of met een willekeurig aantal bewonderaars dat u kiest. Het is een middel om ze te laten zien WIE je bent, vaak met de meest intieme details – als je dat wilt. Met foto’s en persoonlijke verhalen. Het draait allemaal om Me-Me-Me.

Het IT-complex is er dol op. Hun algoritmen bouwen je profiel op waaraan je niet kunt ontsnappen. Ooit. Zelfs als je op een dag besluit om te stoppen met Facebook. Je bent voorgoed ingeschreven. Jij bent hun eigendom.

Uw gegevens worden opgeslagen en, indien zij dat willen, tegen u gebruikt, totdat de dood u zal scheiden van deze digitale tirannie – en waarschijnlijk daarna.

Twitter, Instagram, TikTok, WhatsApp, Snapchat, LinkedIn en hoe ze ook heten – volg hetzelfde principe. Als je eenmaal bij hen bent, ben je eigendom van hen.

Je persoonlijke communicatie is weg, de aanraking van warmte, praten met een vriend, een geliefde is weg. Als hij/zij iets over je wil weten, zijn er de sociale media. Het is net als de massamedia. Alleen veel intiemer, persoonlijker en onthullender voor de IT-monsters die de sociale media beheersen en via hen jou. Ze kennen je beter dan je jezelf kent.

Je bent als het ware ‘geprofileerd’.

Door te worden geprofileerd, kan je geest in een bepaalde richting worden geleid – bijvoorbeeld met modekleding, of modegedrag, eetgewoonten.

Als Bill Gates zijn manieren heeft, kan algoritmisch ontworpen propaganda je binnenkort te pakken krijgen en je hersenen indoctrineren, misschien terwijl je slaapt als een “transhuman”, dat je HOUDT van de smaak van gegrilde insecten.

Ik maak geen grapje. In Europa zijn er al hele uitzendingen gewijd aan het bereiden van insecten als culinair genot. De Japanners, Chinezen en andere volkeren van deze wereld eten immers insecten en genieten ervan.



Dissident:

Ik heb nooit een smartphone bij me. Ik vind het ondingen. Ik heb wel zo’n ding, omdat een paar jaar geleden mijn vaste internet het begaf (KPN is een kut bedrijf en het is een lang verhaal) en ik gebruikte hem als router voor mijn desktop (USB tethering). Inmiddels is het opgelost zonder KPN. Ik was waarschijnlijk de laatste persoon in NL om zo-n ding aan te schaffen.

Toen mobiele telefoons klein waren en geen elektronische enkelband en ze in de achterzak van je spijkerbroek pasten zonder dat het scherm brak, gebruikte ik ze wel. De vooruitgang heeft ze onmogelijk gemaakt wat mij betreft.

Ze zijn te groot om bij je te dragen en te duur en kwetsbaar, als toetsenbord volkomen onbruikbaar, tenzij je een vrouwelijke transhumanistische homofiele dwerg bent.

Je smartphone is je enkelband.

En je hebt hem zelf aangeschaft, sukkel.


Help ons de censuur van BIG-TECH te omzeilen en volg ons op Telegram:

Telegram: t.me/dissidenteen

Meld je aan voor onze gratis dagelijkse nieuwsbrief, 10.000 gingen je al voor:


Italië start proefproject met sociaal kredietsysteem

0 0 stemmen
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest

4 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Eddy
Eddy
2 maanden geleden

Nee joh, de digitale wereld is zo mooi. Op social media kun je zijn wie je wilt. Dat je in het echte leven een doelloze nietsnut bent kun je op facebook en zo mooi verbergen.

Andre
Andre
2 maanden geleden

Het 100 duizend stratenboek ja en mn eerste mobiele telefoon was niet zo groot als een baksteen nee alleen de batterij was al een baksteen en daar had ik er 2 van voor als hij leeg raakte. Dat waren nog eens tijden,;;;; nog even dan beuken ze je in elkaar omdat je geen smartfoon bij je hebt en je niet te volgen bent.

Balou
Balou
2 maanden geleden

Een leven zonder smartphone is een leven met meer privacy waarin plaats is om zelfstandig te denken zonder stress.

Johan
Johan
2 maanden geleden

Ik gebruik in het geheel geen GSM of “smart” phone, alles gaat via een vaste verbinding, tevens beschik ik over de nodige communicatie apparatuur (op diverse banden).

Internet doe ik op een zo’n “verantwoord” mogelijke manier, als u wil zien wat voor informatie u browser en pc vrijgeven is hier een handige schakel om dat te controleren; https://www.vpngids.nl/privacy/anoniem-browsen/browser-lek-test/

Als toevoeging aan het bericht hier op Dissident het volgende stuk van Dinghal

https://afnv.forumeiros.com/t63-technologie-leidt-tot-onze-ondergang