Dit onderzoek zal opschudding veroorzaken en zou niet alleen de Russische regering moeten interesseren. Het opblazen van de Nord Stream pijpleidingen in de Oostzee, de dood van een Duitse zakenfamilie van vier drie weken geleden, een 60-jaar oude moord in Italië en wat de Amerikaanse buitenlandse inlichtingendienst CIA ermee te maken heeft.

Het opblazen van de gasleidingen houdt de media nog steeds bezig, schrijven Niki Vogt und Gerhard Feldbauer, meldt AN. De gevolgen voor Europa en vooral Duitsland als industriële vestigingsplaats zijn nog niet te overzien en zouden verwoestend kunnen zijn. Nieuw is echter dat een van de twee Nord Stream II-pijpleidingen boven het eiland Bornholm naar verluidt toch niet wordt getroffen. Slordigheid van de daders of berekening? In wiens belang is dit alles?

Al te snel kreeg Rusland de schuld van de aanval. Maar iedereen die nog helder kan denken trekt dit in twijfel. Had Rusland er belang bij? Of liever de VS? Of Duitsland? En het indirecte bewijs suggereert dat het de Amerikaanse regering was die achter de aanvallen zat.

Een mysterieus vliegtuigongeluk van een CEO die te veel wist?

De tragische crash van een Cessna in de Oostzee drie weken geleden is nieuw in de duistere Nord Stream pijplijn zaak. De Keulse zakenfamilie Griesemann zat erin. Het is het vliegtuig van de heer Peter Griesemann. Deze familie is niet zomaar iemand. Er gaan geruchten dat de heer Griesemann een van de centrale figuren was in het Nord Stream II project. De Griesemann Group, zij zijn experts in leidingsystemen, bouwbedrijven voor industriële installaties en pijpleiding- en onderhoudstechnische bedrijven. Dat staat buiten kijf.

Het feit dat de groep bedrijven belast zou zijn met de werkzaamheden aan de Nord Stream II gaspijpleiding, dat de ervaren piloot Griesemann 20 dagen voor de moord samen met zijn gezin op zeer vreemde en mysterieuze wijze in de Oostzee neerstort, en dat – op een paar pagina’s na – alles op het net is verdwenen waarin een verband tussen Griesemann en Nord Stream II wordt genoemd, is ook zeer opmerkelijk. In andere zoekmachines dan Google verschijnen dergelijke bijdragen; als je erop klikt, zie je alleen “Deze pagina bestaat niet” of “Error 404”. Deze link werd zelfs verwijderd uit een Engelse Wikipedia-vermelding (zie hieronder). Sommige tweets bestaan nog steeds.

De Cessna 551 van de familie Griesemann met vluchtnummer OE-FGR steeg op vanaf Jerez de la Fronteira in Zuid-Spanje met Keulen als bestemming. De Keulse “Express” meldt, zich beroepend op familiebronnen, dat Griesemann aan boord was met zijn vrouw Juliane, dochter Lisa en haar vriend. Het vliegtuig landde echter niet in Keulen, maar nam een bocht richting Rügen en ging verder over Gotland alvorens in de Baltische Zee bij Letland neer te storten. Ongeveer een uur na het opstijgen zou de ervaren piloot Griesemann aan de luchtverkeersleiding in Toledo, Spanje, hebben gemeld dat er problemen aan boord waren.

Er was geen verder contact, zelfs niet toen het vliegtuig het Franse luchtruim binnenkwam. Toen Franse straaljagers naar het kleine privévliegtuig klommen om een kijkje te nemen, naderden ze de Cessna en konden de piloten in de cockpit kijken: Het was leeg! Dezelfde waarneming werd gedaan door militaire piloten in Duitsland, Denemarken en Zweden. De Zweedse piloten begeleidden de Cessna tot deze uiteindelijk in de Oostzee neerstortte tijdens een cirkeldaling van een kwartier vanaf een hoogte van 11.000 meter. Dat was het laatste contact voor de crash. Deze crash roept twee grote vragen op:

  1. Waarom was de stoel van de piloot van de Cessna leeg?
  2. Waarom en hoe veranderde het vliegtuig weer van koers voor de crash?

In een artikel in Focus worden nu verschillende overwegingen gemaakt over de vraag of een drukval de passagiers deed flauwvallen, dat de piloot misschien in paniek zijn stoel heeft verlaten, in absolute strijd met de regels. Dat een crash vanaf 11.000 meter vreselijke pijn, opgeblazen lichaam en gebarsten trommelvliezen kan veroorzaken. Dat is zeker allemaal waar. Maar de cockpit was al leeg boven Frankrijk, boven Duitsland, Denemarken en Zweden ook – en de vlieghoogte werd de hele tijd gehandhaafd en zelfs de koers werd gewijzigd. Kan dit alles verklaard worden door een “fatale fout van de piloot”? In de commentaarsectie van de Oostenrijkse Kronenzeitung wordt piloot Joe Shelton geciteerd:

“De vraag is of je kunt sterven als je de druk verliest? Joe Shelton, piloot: “Nee, dat zou je niet, tenminste niet specifiek door het drukverlies. Naast het verstrekken van individuele zuurstofmaskers aan de passagiers zou de bemanning een zeer snelle daling inzetten naar een hoogte waar normale ademhaling mogelijk is en zuurstofmaskers niet nodig zijn. Piloten en cabinepersoneel trainen hierop.”

Maar je moet wel heel snel het zuurstofmasker opzetten als je niet wilt flauwvallen. Nu was Mr Griesemann een ervaren piloot. Zou hij deze kardinale fout gemaakt hebben? Zoals reeds vermeld, is het opvallend dat men moet zoeken om iets te vinden over de betrokkenheid van de Griesemann Group bij het onderhoud en de reparaties aan de Nord Stream II-pijpleiding. Er zijn enkele Franse en Spaanse tweets die dit beweren, veel tweets die hierop ingaan zijn niet meer te vinden, de links in de bronnen die nog wel bestaan werken niet meer of leiden naar de bekende niet bestaande pagina’s. Om dat allemaal zo grondig te elimineren is niet gemakkelijk. Zelfs Griesemann kan het niet allemaal alleen – en zelfs als het zou kunnen, waarom moet het dan zo grondig verdwijnen? Enkele voorbeelden zijn hierhierhier en hier te vinden.

Op dinsdagochtend begon de Letse marine de zoektocht naar het vliegtuigje dat in de Oostzee was neergestort. Bij de zoektocht werden onderwaterrobots gebruikt. Maar tot nu toe is er geen spoor van de inzittenden. Er zouden echter voorwerpen van de familie in het vliegtuig zijn gevonden door de onderwaterzoekrobots. Een bericht op VK citeert ook uit een Engels Wikipedia-artikel over deze crash:

“Dit is het bedrijf dat de Nord Stream 1/2 pijpleidingen onderhoudt en repareert. 3 weken voor de aanvallen op de pijplijn, stierf de baas van dit bedrijf in een privéjet”.

Maar als je de link volgt, is deze zin uit de vermelding verwijderd. Op 6 september, drie dagen na de crash, zouden lichaamsdelen zijn gevonden. Welk land de mysterieuze crash nu volgens de huidige wetgeving moet onderzoeken is nog niet duidelijk.

De oude vraag sinds mensenheugenis wanneer er een of andere kapitaal zwijnerij gebeurt is: “Cui bono” – wie profiteert? En dat beantwoordt het hier ook. De VS hebben zich nooit comfortabel gevoeld met Nord Stream II. De Russen de schuld geven van deze aanval is klinkklare onzin. Als president Poetin de Europeanen of Duitsland had willen chanteren, had hij gewoon de gaskraan dichtgedraaid en vervolgens zijn eisen gesteld – of wat dan ook gedaan. Maar hij zou zijn eigen pijpleiding, die tientallen miljarden kost, niet hebben opgeblazen, en hij zou het niet hebben gedaan in buitenlandse territoriale wateren, waar het onmogelijk is om onopgemerkt te blijven.

Het kan dus niet (meer) met zekerheid worden bewezen dat de Griesemann-groep van ondernemingen daadwerkelijk een belangrijke rol heeft gespeeld in de Nord Stream II-pijpleiding. Het feit dat er een uitgebreide verwijderingscampagne op het internet is geweest om elk spoor te verdoezelen spreekt voor zich. En dat er een heet spoor zou kunnen zijn naar de sabotage van de pijpleidingen.

De woordvoerder van de Griesemann Group blijft de geruchtenmolen voeden

Desgevraagd verklaart Griesemann dat het “geen zakelijke betrekkingen heeft met Nord Stream AG”. Zoals de perswoordvoerder van de onderneming, Sebastian Orzel, verklaarde, waren en zijn er geen onderhoudsopdrachten voor de pijpleidingen of daarmee verband houdende technologieën, noch in het verleden noch op dit moment. Deze verklaring zou gewoon een leugen kunnen zijn gezien de vier mogelijke inlichtingenmoorden in de directe omgeving van het bedrijf. Tenslotte wil niemand de volgende zijn. Maar deze verklaring is om een andere reden irrelevant.

Want wat in dit verband interessant is, is wat bedrijfswoordvoerder Orzel niet uitlegt: namelijk het feit dat er slechts een handvol bedrijven in de wereld zijn die überhaupt in staat zijn en de technische kennis hebben om pijpleidingen te repareren en te onderhouden. En de Griesemann Group is een van die weinige ondernemingen en vooral de enige die in Duitsland gevestigd is. Het is daarom duidelijk dat de daders die verantwoordelijk zijn voor de afbraak van Nord Stream I en II de voorzorgsmaatregel hadden kunnen nemen om het bedrijf dat de pijpleidingen in de Oostzee professioneel, technisch schoon en, vanwege de nabijheid, snel had kunnen repareren, te verwijderen of te vermoorden. En dit ongeacht of er in het verleden al dan niet een zakelijke relatie met Nord Stream AG bestond. De mogelijke moord op Griesemann en zijn familie door de geheime dienst zou ook een uiterst afschrikwekkend effect hebben op alle andere ondernemingen die met de Griesemann Group concurreren en op hun eigenaars en besluitvormers.

Dood van de familie Griesemann – opvallende overeenkomsten met de Gladio-moord op Enrico Mattei

Flashback: Met zijn beruchte bevel uit 1947 om “het communisme in te dammen” had de Amerikaanse president Harry Truman de buitenlandse inlichtingendienst CIA opgedragen zich wereldwijd te mengen in de binnenlandse aangelegenheden van andere landen, inclusief de geallieerde NAVO-landen; en linkse, zelfs progressieve burgerlijke politici uit te schakelen.

Dit omvatte ook moord. Een van de meest prominente slachtoffers was Enrico Mattei, president van het staatsenergiebedrijf ENI, op 27 oktober 1962, tijdens de ambtstermijn van John F. Kennedy.

Een van “de gevaarlijkste vijanden”

Als chemisch ondernemer vóór de Tweede Wereldoorlog had hij zich na de val van Mussolini in 1943 aangesloten bij de Resistenza en leidde hij aan het eind van de oorlog een partizanenbrigade van de Democrazia Cristiana (DC). Ferrucio Parri van de Radicale Democratische Partij, premier van de antifascistische eenheidsregering tot eind 1945, benoemde hem tot regeringscommissaris van de oliemaatschappij AGIP, die hij in 1953 omvormde tot het staatsenergiebedrijf Ente Nazionale Idrocarburi (ENI) en waarvan hij voorzitter werd. Aan het hoofd van dit bedrijf, dat hij een monopoliepositie in Italië bezorgde, had Mattei een strategisch beslissende en invloedrijke positie in de economie. Als lid van de Kamer van Afgevaardigden bekleedde hij ook een belangrijke politieke positie. Hij probeerde een dam op te werpen tegen de economische en politieke afhankelijkheid van Italië van de VS, die was begonnen als gevolg van de leveringen van het Marshallplan. Hij weigerde de Italiaanse staatsenergiesector ondergeschikt te maken aan de heerschappij van de in Standard Oil gefuseerde Amerikaanse oliemaatschappijen, de zogenaamde zeven zusters. Om Italië te bevrijden van zijn eenzijdige afhankelijkheid van olietoevoer uit de VS, sloot hij overeenkomsten met de Sovjet-Unie die voorzagen in het veiligstellen van 30% van de behoeften van het land. Hij dekte verdere leveringen via overeenkomsten met Arabische staten. De lijn van de onafhankelijkheid van Italië van Amerikaanse olie had echter, afgezien van de door Standard Oil verloren winsten, gevolgen voor de bevoorrading van de in Italië gestationeerde NAVO eenheden en de in de Middellandse Zee opererende Amerikaanse 6e Vloot, waarvoor ENI verantwoordelijk was.

De CIA, die Mattei vanaf het begin in het vizier had, beschouwde hem als “een van de gevaarlijkste vijanden” van de VS, zijn energiebeleid als “een bedreiging voor de Amerikaanse economische en politieke posities in Italië en in het Midden-Oosten” en plande al vroeg “passende maatregelen” (De historicus Roberto Faenza in “Il Malafare” – “De beruchte affaire” -, Milaan 1978).

Bij de verkiezingen van 1953 daalde de DC van 48,4 procent electorale stemmen (1948) naar 40 als gevolg van de toetreding tot de NAVO als leidende partij in de regering in 1949. De stemmen van de Communistische Partij (PCI) daarentegen stegen met vier procent tot 22,6%. Mattei eiste dat de communisten werden betrokken bij de oplossing van de politieke crisis. In 1955 verzette hij zich in een gesprek met de Amerikaanse ambassadeur Claire Booth tegen het onderdrukken van de invloed van de communisten door middel van repressieve politiemethoden. Hij pleitte ervoor om “de oplossing van het communistische vraagstuk in Italië tot stand te brengen door krachtige sociale en economische hervormingen”. Bij dit alles was Mattei allesbehalve een verborgen communist, zoals men in Washington steeds weer propageerde, maar een kapitalistische hervormer die een open oor vond bij gelijkgezinden in burgerlijke kringen. Een aantal grote industriëlen, waaronder FIAT-baas Agnelli, waren geïnteresseerd in en steunden de koers van de ENI-president om economische onafhankelijkheid te bewerkstelligen.

In 1962 werd de “Mattei-zaak” acuut voor de CIA. De ENI-leider, die ondertussen door de socialisten en communisten, maar ook door zijn eigen partij als presidentskandidaat werd besproken, steunde openlijk het beleid van de linkse DC-leider Aldo Moro van een apertura a sinistra, een opening naar links. Het voorzag in het herstel van de socialisten, die in 1947 waren verbannen, en dit gebeurde in 1963 met Moro als regeringsleider.

Toen Kennedy in 1960 aantrad, stuurde hij een speciale ambassadeur, James King, naar Rome, die in zijn verslag schreef: “Mattei’s naam en aanwezigheid duiken in elk gesprek op. Niemand kan Italië bezoeken zonder hem vroeg of laat tegen te komen. Onder mijn gesprekspartners heerst de algemene opvatting dat Mattei de regering daadwerkelijk controleert” (Faenza). De regering onder “effectieve controle” van een “communistische vriend” was de uiteindelijke reden voor de CIA om de “zaak Mattei” op eigen wijze “op te lossen”.

De tweede moord slaagt

In januari 1962 wordt een eerste moordaanslag gepleegd op de recalcitrante ENI-president, maar deze mislukt. Een in de straalmotor van Mattei’s vliegtuig verborgen schroevendraaier, die tijdens de vlucht een explosie moest veroorzaken, werd voor het opstijgen ontdekt. De volgende poging, op 27 oktober 1962, slaagt. Mattei’s privé vliegtuig stortte neer in de buurt van Pavia. De volgende dag schreef de “New York Times” over omstandigheden “waardoor de dood van een individu betekenis kan krijgen voor de hele wereld”. Voor Washington brachten deze “omstandigheden” in één klap de oplossing voor alle problemen die Mattei had veroorzaakt. De voorstander van een sociaal aanvaardbare oplossing voor het “communistische vraagstuk” werd uitgeschakeld. Onder de inmiddels groeiende invloed van pro-Atlantische kringen werd in Rome onmiddellijk een ENI-opvolger benoemd die geheel in de smaak viel bij Standard Oil: Eugenio Cefis, die roemloos bekend werd als financier van de fascisten in het web van de strategie van de CIA om de communisten uit te schakelen en betrokkenheid bij fascistische couppogingen en maffia-activiteiten. Cefis ondertekende in maart 1963 een nieuwe langetermijnovereenkomst waarbij de Italiaanse olievoorziening volledig onder controle van Standard Oil kwam te staan.

Er is een schat aan bewijs voor de moord op Mattei. Nadat de moord bijna twee decennia lang in de doofpot was gestopt, kwamen details en bewijzen aan het licht na de ontmaskering van de door de CIA geleide Gladio-macht van de NAVO in 1990/91. Onder andere werd bekend dat een officier van Mattei’s lijfwacht, die het vliegtuig inspecteerde voordat het opsteeg uit Palermo op Sicilië, lid was van Gladio. Bij het postmortale onderzoek van het lichaam, dat later werd uitgevoerd door een neef van de industrieel, werden sporen van explosieven gevonden op het stoffelijk overschot. Het onderzoeksdossier over de zaak Mattei, dat was opgeslagen in het inlichtingenbureau in Pavia, verdween kort na de crash. Dit kon nauwelijks gebeuren zonder medeweten van de toenmalige minister van Defensie Giulio Andreotti, tijdens wiens ambtsperiode de geheime CIA-macht Gladio van de NAVO werd opgericht. Verdere details kwamen aan het licht in verband met het onderzoek naar Andreotti wegens medeplichtigheid aan de maffia. Maffiabaas Tommaso Buscetta, die bekend werd als Andreotti’s contactpersoon, getuigde dat de meesterbreinen van de aanslag mensen van Standard Oil en de CIA waren, die de hulp van de maffia op Sicilië gebruikten. Een explosief detail: ten tijde van de moordaanslag op Mattei was John McCone, lange tijd hoofd van het station in Rome, binnen de CIA belast met Italië en later opgeklommen tot directeur van de compagnie. McCone was een aandeelhouder in Standard Oil met een miljoenenbelang. In 1973, inmiddels president van de ITT Group, die in Chili werd onteigend onder de regering Unidad Popular, behoorde McCone tot degenen die de staatsgreep pleegden die leidde tot de moord op Allende en de vestiging van de dictatuur van Pinochet.

Toen de regisseur Francesco Rosi in 1970 zijn film “The Mattei Case” op Sicilië opnam, verdween de journalist Mauro De Mauro van de Palermo krant “ORA”, die onderzoek voor hem deed, spoorloos. Hij werd later gewurgd gevonden. In 1994 getuigde ex-Mafioso Gaspare Mutolo dat leden van de “Honourable Society” De Mauro voor zijn huis hadden gegrepen, ontvoerd en gewurgd, nadat hij bewijzen had ontdekt dat Mattei het slachtoffer van een explosieve aanval was geweest.

Op 26 oktober 1986 verwees de vooraanstaande DC-politicus en meerdere malen premier Amintore Fanfani in de zakenkrant “Il Resto del Carlino” naar de “strategie van spanning” die in het begin van de jaren zestig was ontketend en beschouwde hij de “crash van het vliegtuig van Mattei” als de “eerste terroristische daad in ons land”.


Help ons de censuur van BIG-TECH te omzeilen en volg ons op Telegram:

Telegram: t.me/dissidenteen

Meld je aan voor onze gratis dagelijkse nieuwsbrief, 10.000 gingen je al voor:


Duitsland en de EU hebben een oorlogsverklaring overhandigd gekregen

5 2 stemmen
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest

3 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Andre
Andre
1 maand geleden

Apart dat je ENI aanhaalt.

https://www.eni.com/en-IT/media/gas-supply-italy.html

Nu snap ik ook waarom het ASPEN kippie er moest komen.

https://www.brennerbasisdemokratie.eu/?p=66820

Turkije heeft gezegd boots on the ground in Lybia en maakte het militaire zone wat betekent dat er even geen gaspijp uit Israel gelegd gaat worden naar Italië. Georgia Meloni moet dit gaan fixen als Rusland haatster.

Dan nog even deze

https://en.wikipedia.org/wiki/Central_European_Gas_Hub

https://www.abendblatt.de/wirtschaft/article212840297/Gasstations-Explosion-in-Oesterreich-Versorgung-laeuft-wieder.html

In Lybia toen Gadaffi werd vermoord door NATO ontstonden er 2 kampen. ENI zit thuis en TOTAL pompt lekker verder.

Oh en ik vergeet het Nabucco gaspijp project, een totale mislukking maar dit komt omdat ze Jozias van Aartsen erop hadden gezet.

Andre
Andre
1 maand geleden

Ik wil deze 2 er ook nog even bij zetten. 1tje van persburo Reuters met een vliegtuig moord en 1 tje van net vers persburo Tass Rusland. Beiden al oud maar ineens heel urgent.

https://www.reuters.com/article/us-russia-s7-chairwoman-death-idUSKCN1RC0TC

https://tass.com/politics/1518469

monica
monica
1 maand geleden

Vergeet niet de volgende;
Het vliegtuig is vertrokken van erg dichtbij NAVO locatie in Spanje Rota
Het vliegtuig heeft gevlogen boven de Noordstream lijn met opzet
Meestal zijn 2 piloten in de cabine allebei verdwenen zonder sporen, hoe kan dat?

De bandieten van de CIA zitten er achter. Dat is om de andere onderhouds bedrijven te laten schrikken.