De terugtrekking van het Russische leger uit de regio Kharkov werd door Oekraïne en het Westen natuurlijk verkocht als een grote overwinning. Je vraagt je natuurlijk af wat daar echt gebeurd is.

Officieel presenteert Rusland dit als een hergroepering van zijn troepen. Volgens dat verhaal werd de terugtrekking op een geplande manier uitgevoerd. Sommige commentatoren probeerden deze terugtrekking te verdoezelen door te wijzen op de hoge verliezen van het Oekraïense leger. Zelfs als deze cijfers van vele duizenden doden aan de kant van het Oekraïense leger waar zijn, zijn deze cijfers betekenisloos. Selensky zou bereid zijn een miljoen op te offeren in ruil voor de overwinning. Denk bijvoorbeeld aan de slag om Stalingrad. In die tijd leed het Rode Leger veel grotere verliezen dan de Duitse Wehrmacht. Toch won het Rode Leger en niet de Duitse Wehrmacht. Een oorlog is geen voetbalwedstrijd waarin punten worden opgeteld, meldt Unser Mittel Europa.

Pogingen om de huidige gebeurtenissen in de oorlog te verklaren gaan in de richting van de stelling dat het Oekraïense leger een nieuwe mobiele tactiek heeft gebruikt die de Russische troepen heeft verrast. De zwakte van de Russische eenheden is waarschijnlijk te wijten aan het feit dat de zware artillerie in de achterhoede goed is voor het aanvallen van de stationaire posities van de vijand, maar grotendeels ineffectief bij een snelle aanval van deze laatste. Bovendien had de grote overmacht van de vijand aan dit deel van het front een effect. Hoewel men moet aannemen dat de Russische legerleiding, met alle beschikbare verkenningsmogelijkheden, de opmars van de Oekraïense troepen niet heeft gemist, rijst dan de vraag waarom er geen afdoende tegenmaatregelen zijn genomen? Konden ze dat niet, of wilden ze dat niet?

Men kan dus aannemen dat het Oekraïense leger door zijn numerieke superioriteit en de steun van de NAVO nu het initiatief heeft genomen en dat het Russische leger zich, afgezien van kleinere vorderingen, beperkt tot het verdedigen van wat het heeft bereikt.

Rusland voert al lang geen militaire campagne meer tegen Oekraïne, maar voert nu een oorlog tegen het hele Westen. Tegenover de bewapening van Kiev en de mobilisatie van steeds grotere massa’s soldaten zouden overeenkomstige versterkingen van het Russische leger moeten staan, maar dat gebeurt niet. De regeringswoordvoerder Peskov maakte onlangs duidelijk dat dit niet gepland was. Dit doet de vraag rijzen naar de strategie van Poetin. Men kan natuurlijk alleen maar speculeren:

Het is mogelijk dat men niet langer hoopt op een snelle overwinning, die alleen met een zeer groot aantal slachtoffers kan worden behaald, en zich in plaats daarvan voorbereidt op een lange uitputtingsslag. Het doel is met zo weinig mogelijk middelen veilig te stellen wat is bereikt, in de hoop dat de vijand sneller uitgeput is. Bovendien is niet bekend in hoeverre Rusland zijn materiële middelen heeft opgebruikt en nu een adempauze nodig heeft om ze weer aan te vullen.

Vertrouwt Poetin op “Generaal Winter” zoals Rusland ooit deed tegen Napoleon en Hitler?

De oorlog van het Westen tegen Rusland is tweeledig: enerzijds een militaire oorlog, anderzijds een economische oorlog. Uiteindelijk zal deze oorlog op economisch vlak beslist worden. Dit betekent ook dat een snel militair succes van Rusland niet beslissend is zonder de overhand te krijgen in de economische oorlog. De strategie van Rusland is vergelijkbaar met martial arts, waarbij de kracht van de aanvaller tegen hem wordt gericht. Het Westen is de economische oorlog begonnen zonder rekening te houden met de gevolgen. Dus het zou eerst deze economische oorlog moeten verliezen. Dan zou Oekraïne als een rijpe vrucht in Poetins handen vallen.

De naderende winter zal de energievoorziening van Europa tot het uiterste drijven. Een verdere beperking van de gastoevoer zou kunnen leiden tot een wekenlange instorting van de elektriciteitsvoorziening in Europa. Steun voor Oekraïne is dan uitgesloten. Dit zou ook een van de redenen kunnen zijn voor Selensky’s verwoede pogingen om vóór de winter een beslissing op het slagveld te bewerkstelligen.

Stijgende prijzen voor elektriciteit en gas zullen de binnenlandse problemen van de EU-lidstaten nog verergeren. Meer EU-landen zouden uit de sancties en de steunregeling kunnen stappen. Het zal bijvoorbeeld spannend zijn om te zien hoe de nieuwe Italiaanse regering zich zal opstellen. Het is goed denkbaar dat Italië zich terugtrekt uit de economische oorlog tegen Rusland.

Wat is er met haar aan de hand? - Giorgia Meloni steunt de anti-Russische sancties die Italië vernietigen

Op militair gebied heeft Rusland lang niet al zijn troeven uitgespeeld. Het Oekraïense elektriciteitsnet zou bijvoorbeeld grotendeels vernietigd kunnen worden. Onder dergelijke omstandigheden zou de oorlogsvoering van Oekraïne beperkt zijn. Elektrische locomotieven zouden kunnen worden vervangen door diesellocomotieven, maar het dieselaanbod zou ook zeer beperkt kunnen zijn. Zonder elektriciteit zou de communicatie uitvallen, wat moderne oorlogsvoering onmogelijk maakt.

Oekraïne kampt met massale stroomuitval na Russische aanvallen op de infrastructuur

We zullen zien hoe de situatie zich zal ontwikkelen. Je zou hopen dat Europese politici het belang van de bevolking voorop stellen, want een economische oorlog tegen Rusland is niet in ons belang. Maar het is in het belang van talloze profiteurs van dit conflict, bijvoorbeeld de wapenindustrie.


Help ons de censuur van BIG-TECH te omzeilen en volg ons op Telegram:

Telegram: t.me/dissidenteen

Meld je aan voor onze gratis dagelijkse nieuwsbrief, 10.000 gingen je al voor:


Poetin waarschuwt voor zwaardere reactie in Oekraïne

4 2 stemmen
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest

3 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Eelke Piers
Eelke Piers
4 maanden geleden

Gezien de hoogte van de gasprijzen is Rusland er niet mee gebaat dat er een snelle vrede zou komen en alles weer normaal zou worden.
Verdedigen is gemakkelijker dan aanvallen.
Ik denk dat niet alleen de Ukraine maar de hele EU bij Rusland in de schoot zal vallen zonder zelfs een schot te lossen

Johan P
Johan P
4 maanden geleden

Laten we wel zijn; ja de Russen hebben zich teruggetrokken en hebben daarbij ongetwijfeld verliezen geleden. Dat Rusland dat probeert te kleineren is normaal. Toch zou ik niet willen spreken van een chaotische ineenstorting en enorme nederlaag.
De meeste mensen weten niets van Ukraine, met name de geografie. Het gebied waar het om gaat is voornamelijk een grote vlakte. Zeg maar Nederland, maar dan met minder (grote) rivieren, totdat de Donetsk wordt bereikt. Open vlaktes zijn moeilijk te verdedigen, dus terugtrekken naar beter verdedigbare stellingen is geen vreemde actie.
Zeker gezien het verschil in de troepenmacht. De Ukrainers zijn veruit in de meerderheid. Dat is al zo sinds het begin van de acties en de Ukrainers worden versterkt door (NAVO)huurlingen. De Russen hebben een zeer beperkt aantal troepen, absoluut niet genoeg om hele open vlaktes te verdedigen. Ze werken met kleine eenheden die ergens worden geplaatst die bij een beperkte aanval wat tegenvuur kunnen geven totdat de artillerie wordt ingezet en de reserves aankomen. Rusland lijkt te werken met grote, snel verplaatsbare reserve-eenheden achter de linies die naar de benodigde gebieden kunnen worden gebracht ipv grote verdedigende eenheden met relatief kleinere reserves. In dat laatste geval is een doorbraak een ramp. Met de methode die de Russen hanteren gaat er dan meer gebied verloren, maar minder personeel. Maar zoals gezegd, het zijn grote open vlaktes die ook snel weer door hen kunnen worden ingenomen.
De enige manier om grote vlaktes enigszins te verdedigen is door enorme loopgravenstelsels te graven, met vooruitgestoken observatiepunten en versterkte bunkers diep ondergronds voor opslag en slaapplaatsen etc. De Ukrainers hebben inderdaad al bijna 8 jaar lang dergelijke stelsels opgezet, maar zelfs maar het idee dat de Russen dat in een paar maanden zouden kunnen doen is belachelijk, al helemaal gezien de zeer beperkte aantallen manschappen.

Wat betreft de cijfers van de verliezen; zelfs het Ukrainse leger geeft toe dat ze 5:1 verliezen hebben geleden tijdens hun ‘tegenaanval’. Dat wil zeggen dat de werkelijke verliezen ongetwijfeld nog een stuk hoger liggen. Dat is een zeer kostbare zaak want soldaten zijn lastiger te vervangen dan materiaal, zeker als het om goed getrainde troepen gaat.
Dan komt daarbij dat ze wel gebied hebben heroverd, maar geen bewijs hebben geleverd van een daverende overwinning. Dat zou bv een snelle doorbraak zijn geweest waarbij de troepen konden doorstoten om Russische artillerie achter de linies te bereiken en te vernietigen of te veroveren. Ware dat gebeurd dan was dat 24/7 over de westerse media getoond, maar daar is geen enkele sprake van geweest.
Dus wat ze hebben bereikt is een winst in gebied in een onverdedigbare open vlakte, geen schade aan de Russische artillerie hebben gedaan maar wel enorm veel manschappen hebben verloren. Plus dat ze nu in een groot deel van Rusland de bevolking echt pissig hebben gemaakt. Al het roeptoeteren in het westen ten spijt hoeft Putin geen mobilisatie af te kondigen, er zijn veel oblasten waar men nu melding maakt van een toename aan vrijwilligers, in totaal meer dan genoeg om het aantal troepen dat nu al is ingezet te verdubbelen. Gezien de enorme successen met het beperkte aantal troepen dat er is zou dat de zaak al enorm veranderen.
Plus uiteraard dat Putin nu wel meer druk van de hardliners zal ondervinden om de handschoenen uit te doen en het electriciteitsnetwerk en de spoorbanen volledig te vernietigen.
Zelf verwacht ik dat hij daarmee zal wachten tot in de winter. Fronttroepen die in de winter opeens zonder electriciteit en bevoorrading komen te zitten maken niet veel klaar en voor de burgers zal het ook veel harder aankomen als zo’n actie in de winter plaatsvindt omdat herstelwerkzaamheden vele malen moeilijker zijn.

Hagar
Hagar
4 maanden geleden

Het Russische volk en de Russische leiding dragen nog een enorm pijnlijk trauma mee van de twintigste eeuw.
Toen heeft Rusland enorm verlies en dood en verderf geleden door oorlogvoering, burgeroorlog, en moordlustige Bolsjewisten.
Nu is oorlog voeren het allerlaatste wat ze nog willen doen, en ze zullen zich in alle bochten wringen om het te vermijden.

Amerikanen daarentegen, doen niets liever dan oorlogvoeren.
Ze zijn altijd in één of andere buitenlandse oorlog. Het deert hen niet, ze geven er niet om, er valt geen bommetje in hun land, ze liggen er niet van wakker.
Oorlogvoering is letterlijk de nationale sport, ze doen het voor de lol.

Russen en Amerikanen hebben een totaal tegenovergestelde houding tegenover oorlogvoering, en Rusland’s hypervoorzichtige houding is absurd in de ogen van de Amerikanen, want zij zouden al lang een regen van kernraketten hebben afgeschoten, moesten ze in een positie zijn zoals Rusland nu is.