De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken hoopte Rusland te kunnen afschilderen als een “nucleaire terrorist”. In plaats daarvan heeft hij zichzelf verdacht gemaakt, schrijft Scott Ritter.

Zelfs terwijl VN-secretaris-generaal António Guterres de overlevenden van de Amerikaanse atoombomaanval op Hiroshima toesprak, aan de andere kant van de wereld, leken de strijdkrachten van Oekraïne vastbesloten om een moderne nucleaire holocaust op Europa te ontketenen door artillerieraketten af te vuren op de kerncentrale van Zaporozhye.

De aanval van deze week, die veiligheidsuitrusting beschadigde en de stroomvoorziening van de grootste centrale van het continent verstoorde, werd door Guterres als “suïcidaal” bestempeld.

Kiev gaf Rusland al snel de schuld van de aanvallen, beschuldigde Moskou van “nucleair terrorisme” en riep de internationale gemeenschap op om een delegatie van “internationale vredeshandhavers” te sturen om “het grondgebied volledig te demilitariseren”.

De nucleaire installatie van Zaporozhye staat onder de fysieke controle van Rusland sinds de Russische troepen de installatie in maart hebben bezet. Sindsdien wordt de centrale beheerd door Oekraïense technici die onder toezicht van Russische atoomenergiedeskundigen werken. De centrale bevat zes kernreactoren die, voor het begin van de militaire operatie, ongeveer een vijfde van de Oekraïense elektriciteit produceerden. Drie van deze reactoren werden stilgelegd nadat de Russen de controle over het terrein hadden overgenomen, en een andere werd gedwongen te sluiten nadat de faciliteit op 5 augustus werd beschoten. De twee resterende reactoren werden eveneens gedwongen hun productie tot de helft terug te brengen uit veiligheidsoverwegingen.

De Oekraïense ambassadeur bij de Internationale Organisatie voor Atoomenergie (IAEA), Jevhenii Tsymbalioek, verklaarde dat Russische troepen probeerden stroomuitval te veroorzaken in het zuiden van Oekraïne door de centrale te beschieten. Het Oekraïense staatsagentschap voor kernenergie, Energoatom, heeft het Russische leger ervan beschuldigd overal in de kerncentrale van Zaporozhye explosieven te hebben geplaatst die tot ontploffing zouden worden gebracht in geval van een Oekraïense tegenaanval waarbij de centrale dreigde te worden ingenomen. Het Oekraïense leger heeft Rusland er ook van beschuldigd militaire uitrusting, waaronder munitie, te hebben geplaatst in gebouwen in de buurt van de kernreactoren.

Het enige probleem met het Oekraïense verhaal is dat er eenvoudig gezegd niets van waar is. De aanval van 5 augustus op de kerncentrale van Zaporozhye werd uitgevoerd door artillerieraketten waarvan de inslagkenmerken er duidelijk op wijzen dat zij afkomstig waren van door Oekraïne gecontroleerd grondgebied. Bovendien zouden de Russische luchtverdedigings- en contrabatterij-radars in de nabijheid van de centrale de ballistische baan van de inkomende raketten hebben gedetecteerd, hetgeen onweerlegbaar bewijs van de oorsprong van de aanval zou hebben opgeleverd. Hetzelfde geldt voor de Amerikaanse en NAVO-inlichtingenplatforms die boven en rond Oekraïne opereren. En gezien de propaganda-overwinning die met het vrijgeven van dergelijk bewijs zou kunnen worden behaald, kan men er zeker van zijn dat de VS ten volle gebruik zouden maken van elk scenario dat de vrijgave van U-2 beelden tijdens de Cubaanse raketcrisis zou nabootsen, of de vrijgave van de geluidsbanden van de Sovjet gevechtspiloot die KAL 007 neerhaalde.

Dit zal natuurlijk niet gebeuren. En gezien het feit dat Rusland bezig is met de actieve verdediging van de Zaporozhye-faciliteit, is het onwaarschijnlijk dat het belangrijke informatie over zijn radarcapaciteiten zou prijsgeven alleen maar om goedkope public relations punten te scoren. Rusland is al lang terughoudend met goedkope propaganda en laat liever zijn prestaties op het slagveld voor zich spreken.

Dit geldt niet voor de Verenigde Staten en Oekraïne, die al vaker hebben samengewerkt bij het verspreiden van informatie die bedoeld is om het Russische verhaal te ondermijnen en “in het hoofd te kruipen” van de Russische president Vladimir Poetin – zelfs als de informatie die aan het publiek wordt vrijgegeven niet waar is.

De Oekraïense aanval op de kerncentrale van Zaporozhye werd, op typisch Orwelliaanse wijze, door de Verenigde Staten voorspeld vier dagen voordat zij plaatsvond. Tijdens een nieuwsconferentie op 1 augustus bij de Verenigde Naties beschuldigde de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken Antony Blinken Rusland ervan de nucleaire installatie te gebruiken als basis voor artillerie-aanvallen op Oekraïne. Blinken verklaarde dat het afvuren van artillerie raketten vanuit de nabijheid van de kerncentrale “het toppunt van onverantwoordelijkheid” was, waarbij hij impliceerde dat deze raketten op de kerncentrale zelf zouden kunnen neerkomen. Blinken voegde er nog aan toe dat de Russen de kerncentrale gebruikten als een “nucleair schild” dat elke Oekraïense aanval verhinderde uit angst dat de kernreactoren zouden worden getroffen.

Blinken’s onbeschaamde papegaaien van Oekraïense regeringsboodschappen werd nog absurder door het absolute gebrek aan bewijs om zijn krachtige uitspraken te staven. Normaal gesproken, wanneer iemand van het kaliber van de minister van Buitenlandse Zaken in het openbaar over zulke belangrijke zaken spreekt, wordt er enige informatie vrijgegeven – bijvoorbeeld beelden van bovenaf waarop te zien is waar Russische troepen zich in de buurt van de kerncentrale van Zaporozhye bevinden – om de bewering te staven. Dergelijke gegevens werden echter niet verstrekt, omdat Blinken zijn functie als hoofd van de Amerikaanse diplomatieke dienst had neergelegd en in plaats daarvan als weinig meer dan een Oekraïense propagandist fungeerde.

Rusland heeft van zijn kant duidelijk gemaakt dat er zich geen Russische troepen in de omgeving van de kerncentrale van Zaporozhye bevonden, afgezien van een klein contingent troepen voor veiligheidsdoeleinden (het is tenslotte een actieve kerncentrale). Ook hier geldt dat Rusland weliswaar duidelijk beelden van zijn troepenmacht in de omgeving van de centrale kan verstrekken, maar dat de operationele veiligheid dit verhindert. Het is tenslotte de taak van de aanklager om het bewijs van een misdaad te leveren, niet die van de beschuldigde.

Blinken’s verklaring van 1 augustus diende als startsein voor een public relations-campagne die culmineerde in de Oekraïense artillerie-aanval op de kerncentrale van Zaporozhye. Het doel van deze campagne lijkt tweeledig te zijn – ten eerste Rusland in een kwaad daglicht te stellen, en ten tweede Oekraïne in staat te stellen te bereiken wat het met militair geweld niet kon bereiken – de Russische troepen uit Zaporozhye te verdrijven. De oproepen tot internationale interventie die uit het Westen komen, wijzen op een gezamenlijke inspanning om een pro-Oekraïens verhaal te promoten, ook al weten alle partijen dat de onderliggende feiten die dit verhaal ondersteunen, niet waar zijn. Om dit tegen te gaan heeft Rusland zijn eigen uitnodiging aan IAEA-waarnemers om de centrale te bezoeken uitgebreid en een vergadering van de VN-Veiligheidsraad bijeengeroepen om de situatie te bespreken.

Dit is veel ernstiger dan de zoveelste mislukte campagne voor informatie-oorlogvoering. Hoewel de kerncentrale van Zaporozhye is gebouwd volgens normen die een directe treffer van een artillerie raket zouden kunnen overleven, zou de onderbreking van de stroomvoorziening en/of schade aan de veiligheidsuitrusting kunnen leiden tot het soort op hol geslagen gebeurtenis zoals voorafging aan de kernramp in Tsjernobyl. Het Russische Ministerie van Defensie merkte op dat de Oekraïense aanval op de centrale een stroomstoot had veroorzaakt die tot een noodstop had geleid. Het hoofd van het Oekraïense bedrijf dat de centrale exploiteert, merkte verder op dat op één na alle elektriciteitsleidingen die de centrale met het Oekraïense energiesysteem verbinden, waren vernield, en verklaarde dat een stroomstoring “zeer onveilig zou kunnen zijn voor een dergelijke kerncentrale”.

Secretaris-generaal Guterres noemde de aanval op de kerncentrale van Zaporozhye terecht “suïcidaal”. De “nucleaire terroristen” die bij deze gruweldaad betrokken zijn, komen echter niet uit Moskou, maar uit Washington en Kiev. Als het stof van de Russische militaire operatie eindelijk is neergedaald en degenen die verantwoordelijk zijn voor misdaden zoals de aanval op de kerncentrale van Zaporozhye ter verantwoording kunnen worden geroepen, zou de naam van Tony Blinken, als er enige gerechtigheid in deze wereld zou zijn, bovenaan deze lijst moeten staan.

Update:


Help ons de censuur van BIG-TECH te omzeilen en volg ons op Telegram:

Telegram: t.me/dissidenteen

Meld je aan voor onze gratis dagelijkse nieuwsbrief, 10.000 gingen je al voor:


Oekraïne valt eigen kerncentrale aan – Oostenrijkse TV censureert verslag

0 0 stemmen
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
5 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Hagar
Hagar
1 maand geleden

De NATO kennende, zullen zij er alles aan doen om die kerncentrales kapot te schieten, en zoveel mogelijk straling te laten ontsnappen.

Hopelijk kan het Russische leger dit voorkomen, want anders zitten wij hier ook met de gebakken peren.

Steph
Steph
1 maand geleden

Dit staat op msn: Link naar msn

Andre
Andre
1 maand geleden
Antwoord aan  Steph

Zo werkt propaganda en doet me denken dat eensgenzind de 2e kamer een staande ovatie gaf aan Zelenskii. Blinken is ook compleet stuk want met zn beozek aan Zuid Afrika liep hij ook al de boel op te stoken dat ze beter geen zaken konden doen met China en Rusland maar met hun Het antwoord van Zuid Afrika was wij vertrouwen jullie niet meer want overal waar grondstoffen zijn is het gezeik met jullie. Daarna in de subsahara landen praatjes rond strooien dat de voedesel crisis de schuld is van Rusland. De koper van het eerste graan (mais) schip heeft de levering geweigerd want 5 maanden te laat.