We worden klaargestoomd voor een oorlog van het Westen tegen China. Dat is zo mogelijk nog stompzinniger en gevaarlijker dan de oorlog tegen Rusland. De EU heeft al aangekondigd in dat geval sancties uit te vaardigen tegen China net als tegen Rusland. Als de sancties tegen Rusland een knieschot zijn voor de EU, dan zijn sancties tegen China een nekschot en betekent dat het einde van de EU. Niet dat ik daar iets op tegen heb, maar wel tegen de ellende die het met zich meebrengt.

De anti-Chinese propaganda zal de komende tijd ongetwijfeld opgevoerd worden tot epische proporties. Daarom vind ik het van belang de komende tijd zo af en toe een tegengeluid te laten horen. De afgelopen jaren hebben we al moeten horen dat Corona uit een Chinees lab kwam, eerst werd je er nog voor van twitter gegooid (Zero Hedge) als je dat zei, maar de laatste tijd wordt het verhaal meer en meer gepusht. Terwijl er van alles voor te zeggen valt dat het uit een Amerikaans lab kwam, of helemaal niet bestaat (mijn mening). Lockdowns zouden een Chinese uitvinding zijn net als het sociaal kredietsysteem. Never mind dat Nederland al decennia het meest afgeluisterde land ter wereld is en dat er in de VS 3 maal meer camera’s per hoofd van de bevolking hangen dan in China, terwijl Westerse bedrijven als Google en Amazon meer data van Westerse burgers opslaan dan de Chinese overheid doet.

Ik ben niet pro-Rusland of pro-China. Ik moet er niet aan denken in China te wonen tussen mensen die in niks op mij lijken. Ik wil echter ook geen oorlog voeren tegen deze landen. In plaats van in vijandschap te leven, zouden we beter van elkaar leren, in vrede. Het zijn al honderd jaar de VS die niet willen dat we in vrede leven op de Euraziatische landmassa en handel drijven met elkaar. Het is tijd om het Amerikaanse juk, de EU, dat ons is opgelegd na WW2, van ons te werpen. De Verenigde Staten zijn ons probleem, niet Rusland of China. – Dissident

DAVID CHU:

Mijn 50-jarige Odyssee naar Waarheid en Verlichting

Waarom hou ik van China en de Communistische Partij van China (CPC)?

Dat is niet altijd zo geweest.

In feite heb ik het grootste deel van mijn leven, zo’n 48 jaar lang, China gehaat en de CPC gehaat!

Waarom dit artikel

Ik wil mijn odyssee vertellen, mijn reis naar het Westen, die mij ver weg heeft gevoerd van mijn moederland.

Ik hoop in contact te komen met een paar overzeese Chinezen die soortgelijke verlangens voelen als ik nu naar China voel. Ik zou graag in contact komen met diegenen die zich hulpeloos voelen zinken in de zee van westerse “verhalen” of “leugens” over China die worden verkondigd in de massamedia, de mainstream en de zogenaamde “alternatieve” media in het Westen, vooral in de VS en Canada.

Ik hoop ook in contact te komen met een paar Chinezen van het vasteland die mij misschien kunnen helpen om terug te keren naar China.

Wie weet heb ik geluk en hoort President Xi Jinping over mijn odyssee en is hij bereid mij mijn Chinese staatsburgerschap terug te geven!

De route van mijn 50-jarige odyssee

Het begon allemaal op een nacht in Shanghai, begin 1972. Ik herinner me de precieze datum niet meer, omdat ik pas 6 en een half jaar oud was toen deze traumatische gebeurtenis plaatsvond, die de loop van mijn hele leven beïnvloedde.

Maar voordat ik begin met het verhaal over hoe mijn haat tegen China en de CPC begon, is hier een toespraak die ik begin december 2001 (of 2002 ben ik vergeten) hield in het Financial District in San Francisco, Californië met een megafoon in de hand!

De titel van mijn wijdlopige toespraak die ik letterlijk naar de voorbijgangers tijdens de lunch schreeuwde was “Een waarschuwing voor de Holocaust van vandaag“:

De communisten in China hebben meer dan 60 miljoen Chinezen gedood sinds zij China hebben overgenomen. Vrijheid en rechtvaardigheid bestaan niet in het communistische China van vandaag. Veel “Made in China” goederen die te koop zijn bij Kmart, Wal-Mart, en elders, zijn geproduceerd door de slavenarbeid van Chinezen die lijden in de concentratiekampen van Laogai.
De Chinese communisten hebben meer dan 1 miljoen Tibetanen vermoord. Zij plegen momenteel een culturele genocide om de Tibetaanse cultuur uit te roeien door massale volksverhuizingen.
De Chinese communisten maken zich op om Taiwan met geweld in te nemen, wat zou kunnen leiden tot de dood van duizenden en misschien miljoenen Taiwanese burgers.
Chinese communisten bedreigen de bevolking van de Verenigde Staten met nucleaire ICBM’s.
Westerse regeringen, liberale en conservatieve, met inbegrip van de Verenigde Staten zijn schatplichtig aan multinationale ondernemingen. Deze bedrijven zijn in twee dingen geïnteresseerd: (1) gevangen markten om hun goederen te verkopen (d.w.z. totalitaire landen als China), en (2) goedkope arbeidskrachten om hun produktiekosten te verlagen (d.w.z. slavenarbeid in landen als China).
Westerse regeringen en multinationale ondernemingen redeneren dat meer handel met communistisch China er op de een of andere manier toe zal leiden dat de communistische dictators vrijheid en democratie zullen toestaan te bloeien. De misvatting van dit argument werd duidelijk aangetoond door het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede en door de huidige vervolging van de spirituele groeperingen Falun Gong en Zhong Gong.
Het motto van de communisten is: “Behoud de macht tegen elke prijs.” Het opofferen van enkelen of velen om de rest te controleren is hun middel. Het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede en de nasleep ervan dienen als een duidelijke waarschuwing voor het Chinese volk en de wereld.
De waarheid over China en Tibet is vandaag de dag niet echt bekend bij de gewone mensen in het Westen. Als zij zouden beseffen wat er gebeurt, zouden zij dit gelijkstellen met wat er in de jaren veertig in nazi-Duitsland gebeurde – maar dan erger, veel erger.
Zouden westerlingen nazi-goederen kopen die in concentratiekampen zijn geproduceerd? Zouden ze de nazi’s helpen hun oorlogsmachine op te bouwen als ze de waarheid wisten?
De geschiedenis heeft de neiging zich te herhalen voor hen die er nooit van leren. Als het IOC de Olympische Spelen van 2008 aan Communistisch China geeft, is het nazi 1936 weer helemaal opnieuw. Behalve dat de vijand nu de middelen heeft om miljoenen mensen in een paar minuten te vernietigen.
“Nooit meer ….” Opnieuw herhaald. Vandaag. . . .

Alles in mijn toespraak is een LEUGEN! Behalve deze verklaring: “De waarheid over China en Tibet is niet echt bekend bij de gewone mensen in het Westen.” Maar niet op de manier zoals ik het in 2001 bedoelde!

Alles.

Deze gebeurtenis van mijn toespraak in San Francisco was het dieptepunt van mijn odyssee naar het Westen.

In 2003 begon ik te vermoeden dat sommige van de in mijn toespraak genoemde “feiten” niet op waarheid berustten. Het was echter pas begin 2020 en het begin van Covid-19 dat ik eindelijk besefte dat alles wat ik dacht te weten over China en de CPC leugens waren. Eindelijk werd de verraderlijke en giftige sluier volledig opgelicht van mijn geest en mijn hart over de waarheid en de realiteit van China en de CPC.

Ik was eindelijk bevrijd! Eindelijk vrij! Eindelijk vrij! Eindelijk vrij!

Maar mijn odyssee was lang, moeizaam en pijnlijk. En het is nog niet voorbij.

Ik zal terugkeren naar mijn moederland om bij te dragen aan China’s Nationale Verjonging.

Een nacht in Shanghai

Ik ben geboren in Shanghai in juli 1965. Mijn ouders zijn beiden arts. Toen ik ongeveer 5 jaar oud was, lieten mijn ouders mij in Shanghai achter bij mijn oom Jack, de jongere broer van mijn vader. Samen met mijn kleine zusje gingen ze naar Kunming voor werk. Zij dachten dat de kwaliteit van het leven in Shanghai beter voor mij zou zijn, als hun eerste kind en enige zoon en zo. Dus woonde ik met Jack op het kleine stukje land dat mijn grootvader van vaderskant had gekocht voordat de communisten China bevrijdden.

Op dit stuk land, dat vandaag de dag bestaat als een openbaar park, stonden drie kleine huisjes. Ik sliep in de middelste, een eenkamerwoning.

Op een nacht, eind januari of begin februari 1972, kwamen acht politiemannen in burger mijn kamer binnen, net toen Jack me in bed stopte. In die dagen deed niemand zijn deuren of poorten op slot. God verhoede het! Alleen criminelen en contrarevolutionairen zouden zoiets verschrikkelijks doen!

Mijn slaapkamer is vierkant van vorm, met de toegangsdeur in het midden van de ene muur en mijn bed leunend tegen de tegenoverliggende muur. Als ik vanuit mijn bed naar de deur kijk, staat links van mij een oude jukebox-radio, met grote drukknoppen voor het kiezen van verschillende radiozenders.

Zes van deze politiemannen gingen met Jack naar mijn rechterzijde en zij waren in een of andere discussie verwikkeld die ik niet kon horen. De twee andere agenten gingen naar de jukeboxradio links van mij.

Ik kon alles vanuit vogelperspectief zien.

Toen ik naar de twee agenten keek, zag ik dat een van hen op verschillende knoppen van de jukeboxradio drukte. De andere schreeuwde naar Jack aan de andere kant van de kamer en vroeg, of liever eiste: “Heb jij dit gedaan?”

In China was het in die tijd illegaal om naar radiozenders uit Hong Kong of Taiwan te luisteren. Terloops hoor ik dat het in Taiwan “illegaal” is om in 2022 naar bepaalde media van het Chinese vasteland te luisteren/kijken! De duo-politiemannen beschuldigden mijn oom ervan dat hij naar een illegaal radiostation luisterde, met bewijzen die ze voor mijn ogen fabriceerden!

Natuurlijk protesteerde Jack dat hij niet naar een illegaal radiostation luisterde. Maar zijn protesten waren tevergeefs en ze namen hem meteen mee.

Net toen ze allemaal mijn slaapkamer verlieten, stond ik op mijn bed en wees met mijn rechterhand naar een van de twee agenten en schreeuwde zo hard als ik kon: “Hij heeft het gedaan! Hij heeft het gedaan!”

Maar de eenzame stem van een klein kind was die nacht niet genoeg.

Mijn oom Jack belandde voor 30 dagen in een hervormingsgevangenis.

Ik bleef alleen achter met ons kindermeisje en onze kok voor wat jaren leken voor een zesjarige.

Jaren later waren we in staat om uit te zoeken wat er echt gebeurd was en waarom Jack naar een tuchthuis werd gebracht.

Maar het litteken van die nacht liet een onuitwisbaar spoor achter op mijn ziel en beschadigde mijn opvattingen en meningen over China voor de volgende 48 jaar!

Vanaf die nacht vreesde en haatte ik China en de CPC!

Nixon in China

Van 21 tot 28 februari 1972 bracht de Amerikaanse president Nixon een bezoek aan China. Het was een historische gebeurtenis. Vanuit Amerikaans oogpunt was het doel van dit bezoek China in de invloedssfeer van Amerika te brengen, als tegenwicht tegen de Sovjet-Unie. Vanuit Chinees oogpunt was het een kleine stap om China weer open te stellen voor het Westen.

Overigens is de geopolitieke tango tussen Rusland, China en de Verenigde Staten altijd de sleutel geweest tot de stabiliteit of instabiliteit op deze planeet. Dit is vandaag de dag, in 2022, nog meer het geval met de gebeurtenissen in Oekraïne en Taiwan.

Als mensen zich iets herinneren over dat historische bezoek, herinneren zij zich Nixon’s ontmoeting met voorzitter Mao in Peking. Wat ze vergeten is dat Nixon ook een stop maakte in Shanghai voordat hij naar Peking vloog.

Dit is waar de problemen begonnen voor mijn oom. Blijkbaar landde Nixon op Shanghai’s Hung Chiao Vliegveld, dat heel dicht bij ons land ligt. Vraag me niet hoe dicht (misschien 5 km), maar dicht genoeg dat onze lokale politie weken voor het belangrijke bezoek besloot om alle potentiële “opruiers” en “onruststokers” op te pakken.

Jack, een ietwat vrije denker zonder baan en in de 20, werd in de categorie “herrieschoppers” ingedeeld. Dus werd hij samen met de rest van de ongewensten opgepakt een paar weken voordat Nixon onze buurt bezocht.

Tijdens zijn eerste tussenstop voordat hij naar Peking vloog, was Nixon slechts een uur in Shanghai, maar de vooravond van zijn bezoek heeft voor mij een leven lang geduurd.

Verlaten van China voor Canada/USA

Mijn familie verliet China in oktober 1973 (mijn moeder voegde zich later bij ons) voor Hong Kong. Vraag me niet hoe dat in zijn werk ging, want het was zeer zeldzaam voor Chinese burgers om China legaal te verlaten in het begin van de jaren 1970. Dat verhaal kan een ander toekomstig artikel worden!

In oktober 1974 vertrokken we naar Vancouver, Canada. Ik groeide op in Vancouver en Victoria, British Columbia. In 1989 behaalde ik mijn Bachelor’s degree als werktuigbouwkundig ingenieur aan de Universiteit van British Columbia.

Na mijn afstuderen vertrok ik naar de Verenigde Staten waar ik ongeveer de volgende 20 jaar werkte als werktuigbouwkundig ingenieur, projectingenieur en projectmanager. Ik was een professioneel gediplomeerd werktuigbouwkundig ingenieur in de staat Californië.

De eerste vier jaar was ik lid van wat een spirituele sekte in Montana bleek te zijn! Natuurlijk kom je pas achteraf achter deze kleverige en ongemakkelijke waarheden!

Amerikaanse sekte

Tijdens mijn verblijf in de VS verhardden mijn meningen over China zich zodanig dat mijn daaruit voortvloeiende valse overtuigingen mij ertoe brachten die openbare toespraak in San Francisco te houden.

De sekte waartoe ik was toegetreden, is, zoals veel sekten, extreem pro-VS en anti-China. Overigens is de Washington Times, een krant die eigendom is van de Moonies of de Eenwordingskerk, een Koreaanse sekte met aanzienlijke invloed in Zuid-Korea, Japan en de VS, uiterst pro-VS en anti-China. De Epoch Times, een “alternatief” nieuwsblad dat eigendom is van de Falun Gong sekte, is over-the-top pro-VS en anti-China. Hun “nieuws” over China wordt opnieuw gepubliceerd op een invloedrijke alternatieve nieuwsblog, zerohedge.com, die zeer populair is bij libertariërs en gelovigen in de “vrije markt”.

Staat u mij toe het volgende te zeggen over sektes in het algemeen:

Als ik het bepalende kenmerk of modus operandi of spirituele DNA van alle sektes mag samenvatten, dan vatten de woorden van George W. Bush het het best samen: “Je bent met ons of je bent tegen ons!”

Zolang je meegaat in de leerstellingen, filosofie en handelingen van de sekte, is alles koek en ei en word je behandeld als een “lid van de familie”. Maar als je eenmaal de grens overschrijdt van hun leer of hun filosofie of hun daden, dan word je onmiddellijk een persona non grata en hun aartsvijand.

De Verenigde Staten van Amerika, op het niveau van de heersende elites die zo nu en dan afwisselen tussen links en rechts, is in feite een cultus, een zeer gevaarlijke en wraakzuchtige cultus. Veel Amerikanen die religieus geloven in de Amerikaanse MYTHE zijn lid van de Amerikaanse cultus.

Het was ook in de VS dat de LEUGENS over China en de MYTHEN over de VS zich voor mij begonnen te ontrafelen.

Ik wil er nu vier aan de orde stellen (voordat ik verder ga met het vertellen van mijn odyssee), en ze ontmaskeren voor de LEUGEN en MYTHEN die ze zijn, omdat ze mij en vele anderen zeer diep hebben geraakt. Helaas doen ze dat nog steeds voor miljoenen mensen over de hele wereld.

1. Tibet Genocide Leugen

Een van de LEUGENS die ik leerde toen ik bij de sekte in Montana was, genaamd de Summit Lighthouse (TSL) en de Church Universal and Triumphant (CUT), is de genocide op 1,2 miljoen Tibetanen en de vernietiging van meer dan 5.000 Tibetaanse kloosters. Dit was en is nog steeds een van hun fundamentele politieke “leerstellingen”.

Samen met Hollywood-films over Tibet met A-lijst filmsterren als Brad Pitt, was het maar al te gemakkelijk om deze bijzonder verraderlijke leugen compleet te slikken.

Michael Parenti, een van de weinige progressieven in Amerika die spreekt over de lelijke en genocidale realiteit van het Amerikaanse Rijk, schreef een artikel getiteld “Friendly Feudalism: The Tibet Myth“. Ik moedig iedereen die de waarheid wil weten over Tibet en China’s bevrijding van Tibet aan om zijn artikel te lezen dat te vinden is op:

Voordat Tibet in 1951 werd bevrijd door het Volksbevrijdingsleger (PLA), was het een middeleeuws koninkrijk van landbezittende lama’s, wereldlijke leiders, horigen en slaven. Veel meer lijfeigenen en slaven (95%) dan belangrijke lama’s en wereldlijke leiders (5%). De belangrijke landbezittende lama’s, wier nageslacht nu in het Westen wordt voorgesteld als “heilige mannen” met hun “oude wijsheid” gekleed in saffraan gewaden, waren in feite slavenhouders. Zij handhaafden eeuwenlang een brutaal systeem van lijfeigenschap en slavernij voor hun exclusieve voordeel en plezier.

Tot 1959.

Citaat uit Parenti’s artikel:

Het Drepung klooster was een van de grootste landeigenaren ter wereld, met 185 landhuizen, 25.000 horigen, 300 grote weiden en 16.000 herders. De rijkdom van de kloosters berustte in de handen van een klein aantal hooggeplaatste lama’s. De meeste gewone monniken leefden bescheiden en hadden geen directe toegang tot grote rijkdom. De Dalai Lama zelf “leefde rijkelijk in het 1000 kamers tellende, 14 verdiepingen tellende Potala Paleis.”

Seculiere leiders hadden het ook goed. Een opmerkelijk voorbeeld was de opperbevelhebber van het Tibetaanse leger, een lid van het lekenkabinet van de Dalai Lama, die 4.000 vierkante kilometer land en 3.500 horigen bezat. Het oude Tibet is door sommige westerse bewonderaars verkeerd voorgesteld als “een natie die geen politiemacht nodig had omdat haar bevolking vrijwillig de wetten van het karma naleefde”. In feite had het een beroepsleger, zij het een klein leger, dat hoofdzakelijk diende als gendarmerie voor de landheren om de orde te handhaven, hun eigendommen te beschermen en op weggelopen horigen te jagen.

Regelmatig werden jonge Tibetaanse jongens bij hun boerenfamilies weggehaald en naar de kloosters gebracht om tot monnik te worden opgeleid. Eenmaal daar, werden ze voor het leven tot slaaf gemaakt. Tashì-Tsering, een monnik, vertelt dat het gebruikelijk was dat boerenkinderen in de kloosters seksueel werden mishandeld. Hijzelf was slachtoffer van herhaalde verkrachtingen, vanaf zijn negende jaar. De kloosternederzettingen ronselden ook kinderen voor levenslange dienstbaarheid als huisbedienden, dansers en soldaten.

Voor zijn veelgeprezen “vlucht” naar India leefde de Dalai Lama in luxe in zijn Potala Paleis in Lhasa. Zijn wereldse bezittingen omvatten “8.000 kg goud [ter waarde van ongeveer 500 miljoen US dollar in huidige termen], 5 miljoen kg zilver [ter waarde van ongeveer 4,4 miljard US dollar in huidige termen], 20.000 juwelen, en meer dan 10.000 items van dure zijde en bont kleding.” Zijn familie bezat 27 landhuizen, 30 weilanden en 6.000 horigen.

Niet bepaald het Hollywood-imago van vroomheid en ongebondenheid dat hij later in het Westen op magische wijze verwierf.

Wat betreft de 1,2 miljoen Tibetanen die door de PLA zijn gedood, schreef Parenti het volgende weerwoord:

Zowel de Dalai Lama als zijn adviseur en jongste broer, Tendzin Choegyal, beweerden dat “meer dan 1,2 miljoen Tibetanen dood zijn ten gevolge van de Chinese bezetting”. Volgens de officiële volkstelling van 1953 – zes jaar voor de Chinese onderdrukking – bedroeg de totale bevolking van Tibet 1.274.000. Andere tellingen schatten de bevolking van Tibet op ongeveer twee miljoen. Als de Chinezen in het begin van de jaren zestig 1,2 miljoen mensen hebben vermoord, dan zou bijna geheel Tibet ontvolkt zijn en veranderd in een slagveld, bezaaid met dodenkampen en massagraven, waarvan wij geen bewijzen hebben. De dun verspreide Chinese strijdkrachten in Tibet zouden niet zoveel mensen hebben kunnen oppakken, opjagen en uitroeien, zelfs niet als zij al hun tijd aan niets anders hadden besteed.

Deze bijzonder verraderlijke leugen klinkt als de waarheid, net als het verhaal over de Koeweitse couveusebaby’s, dat door de dochter van de Koeweitse ambassadeur in de VS uit het niets werd verzonnen. Haar tranentrekkende en cruciale getuigenis voor het Amerikaanse Congres, die nationaal en wereldwijd op televisie werd uitgezonden, was de aanleiding voor de eerste Amerikaanse Golfoorlog tegen Irak in 1991.

De Amerikanen houden ervan de façade van een goed excuus op te werpen om hun genocidale oorlogen te voeren. De meeste van hen, zo niet alle, zijn nep.

De waarheid kan echter niet verborgen blijven voor hen die ernaar zoeken. Hier is een YouTube documentaire serie over hoe Tibet was voor en na haar vreedzame bevrijding van lijfeigenschap en slavernij, zoals verteld door voormalige Tibetaanse lijfeigenen en slaven die in die tijd leefden.

(Deel 1)

(Deel 2)

2. Tiananmen Plein Bloedbad LEUGEN

De meesten van ons herinneren zich de iconische foto van de Chinese man die voor een colonne PLA-tanks bij het Plein van de Hemelse Vrede staat en ze tegenhoudt in juni 1989.

De meeste Westerlingen geloven dat duizenden protesterende Chinese studenten werden verpletterd en gedood door PLA-tanks op het Plein van de Hemelse Vrede. Hoe zou dit niet waar kunnen zijn? De BBC en de New York Times hebben dit immers allebei gemeld en vertellen nog steeds het verhaal van het bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede.

Ik zag het live op TV! Of dat dacht ik toch.

Hoewel die iconische foto echt is, stierf er niemand op het Tiananmen Plein. Ongeveer 300 mensen werden gedood tijdens het 4 juni incident buiten het Tiananmen Plein, de meesten waren PLA soldaten en de rest waren voornamelijk arbeiders, geen studenten. De studenten hadden op 4 juni het Tiananmen-plein vreedzaam verlaten.

De belangrijkste studentenleiders die door de Amerikaanse CIA (de National Endowment for Democracy of NED) waren opgeleid en aangespoord, werden in het geheim via Hongkong naar de Verenigde Staten gebracht, waar hun lucratieve studiebeurzen werden aangeboden om naar prestigieuze universiteiten te gaan.

Studentenleiders die na het Tiananmen-plein hebben geprofiteerd van de Amerikaanse vrijgevigheid of quid pro quo zijn onder meer Chai Ling (Princeton University), Wu’er Kaixi (Harvard University), Wang Dan (Harvard University), Liu Gang (Columbia University), Feng Congde (Boston University), en Li Lu (Columbia University).

Dit is het verhaal van een cool-aid drinker en bonafide journalist die 30 jaar lang bijna elke 4 juni demonstratie in Victoria Park in Hong Kong bijwoonde met kaarslicht. Zijn recente ontwaken voor de realiteit en de waarheid van het zogenaamde “bloedbad op het Plein van de Hemelse Vrede” is zeer verfrissend en verhelderend om te lezen:

Achteraf gezien hadden de studenten die op het Plein van de Hemelse Vrede demonstreerden voor “democratie” in westerse stijl, 100% ongelijk. In werkelijkheid zetten zij aan tot een “kleurenrevolutie” om de CPC omver te werpen, voordat deze uitdrukking veel later in zwang kwam.

De Communistische Partij van China (CPC) onder leiding van Deng Xiaoping had 100% gelijk.

Het bewijs daarvan is te zien in de resultaten.

China is vandaag de dag de op één na grootste economie ter wereld. Sommigen zeggen dat zij de grootste economie ter wereld is volgens de koopkrachtpariteitsmethode voor de berekening van het BBP. Aan het eind van 2020 heeft China al haar burgers uit extreme armoede bevrijd! Het totale aantal Chinezen dat uit extreme armoede is getild, bedraagt meer dan 700 miljoen mensen! Dit is historisch en ongekend in de geschiedenis van de mensheid! Meer hierover later hieronder.

Toen Voorzitter Mao op 1 oktober 1949 de Volksrepubliek China oprichtte, begon China in feite met niets, na vele tientallen jaren van verwoesting en vernietiging door de burgeroorlog en de oorlog tegen de Japanse invasie. Toen Deng Xiaoping in 1978 begon met het sturen van China’s koers naar hervormingen en openstelling, reden miljoenen Chinezen nog op de fiets!

Vandaag, slechts 44 jaar later, rijden miljoenen Chinezen in supertreinen waar de hele wereld jaloers op is. China is de grootste automarkt ter wereld. De Chinese middenklasse is groter dan de gehele bevolking van de VS. Het Chinese ruimtevaartprogramma evenaart dat van de Amerikanen en de Russen in termen van technologische vooruitgang en prestaties. China heeft haar ruimteprogramma helemaal zelf opgebouwd, letterlijk vanaf nul.

Ik zou zeggen dat China fenomenale en historische successen heeft behaald sinds 4 juni 1989. …onder het leiderschap en de visie van de CPC!

3. Xinjiang Genocide Leugen

Ik loop een beetje op de zaken vooruit met het vertellen van mijn odyssee, maar hier is de laatste leugen over China. Het is in feite dezelfde Tibetaanse leugen die nog eens wordt verteld.

Vandaag wordt ons verteld dat er weer een CPC genocide is. Deze keer is het in de Chinese provincie Xinjiang, waar de etnische minderheid, de Uyguren (of Oeigoeren, zoals het in het Westen wordt gespeld), leeft.

De provincie Xinjiang, ook bekend als de Xinjiang Uygur Autonome Regio, is gelegen in het westen van China. Het is het thuis van meer dan 25 miljoen Chinese burgers, die alle 56 Chinese etnische groepen omvatten. De Oejgoeren zijn een Turkse etnische groep die inheems is in Xinjiang. Er waren ongeveer 8 miljoen Oeigoeren in 2000 en ongeveer 12 miljoen in Xinjiang in 2020. De meeste Oeigoeren in Xinjiang zijn moslims.

Het westerse verhaal over Xinjiang, dat vooral door de Verenigde Staten wordt aangehangen, is dat er (1) er wordt een genocide gepleegd op de Oeigoeren door de CPC, (2) Oeigoerse dwangarbeid wordt gebruikt in de katoenproductie en andere industrieën, (3) er zijn concentratiekampen waar 1 miljoen of 2 miljoen Oeigoeren (afhankelijk van wie dit verhaal opdreunt) gevangen zitten, (4) duizenden moslim moskeeën worden vernietigd (waar hebben we dit eerder gehoord?), etc., etc….

Ik ga uw en mijn tijd niet verspillen door in te gaan op deze “Tibet Genocide 2.0” LEUGEN die opnieuw worden verteld voor Xinjiang. Maar ik zal de drie belangrijkste bronnen van deze LEUGENS over Xinjiang beschrijven.

De eerste is Adrian Zenz, een Duitse “antropoloog” die bekend staat om zijn zeer verwrongen standpunten en gepubliceerde rapporten over de Xinjiang “concentratiekampen” en “Uygur genocide”. Hij is senior fellow in China Studies bij de Victims of Communism Memorial Foundation, een anticommunistische denktank in Washington, DC. De heer Zenz is een fanatieke rechtse, religieuze ijveraar wiens levensmissie het lijkt te zijn om de CPC ten val te brengen! Natuurlijk heeft geld van de Amerikaanse regering niets te maken met zijn “missie”.

De tweede bron van deze Xinjiang-LEUGENS is een Australische denktank, het Australian Strategic Policy Institute of ASPI, dat gedeeltelijk wordt gefinancierd door de Australische regering. Andere financieringsbronnen van het ASPI zijn onder meer de Amerikaanse en Britse militair-industriële bedrijven Lockheed Martin (bekend van de productie van de F-16, F-22 en F-35 straaljagers), BAE Systems (Eurofighter Typhoon straaljagers, Trident onderzeeërs voor kernraketten), Northrop Grumman (raketten), Thales Group (raket- en mortiersystemen), en Raytheon Technology (Javelin- en Stinger-raketten).

De derde bron is het zogenaamde “Wereld Oeigoerse Congres” dat wordt gefinancierd door de Amerikaanse National Endowment for Democracy of NED, die publiekelijk is geopenbaard als een dekmantelorganisatie van de CIA, en zijn hoofdkwartier heeft in München, Duitsland.

Wat ik wel wil is mijn lezers drie video’s laten zien over de realiteit en de waarheid van Xinjiang en de Oeigoeren vandaag:

4. Amerikaans MYTHE

Amerikanen preken graag tegen de rest van de wereld over hoe gelukkig ze zijn dat ze in het land van melk en honing wonen: Vrijheid en Democratie!

Maar zoals een Britse expat die in China woont, Jason Lightfoot, opmerkte over de VS in een van zijn YouTube-video’s getiteld “5 Reasons Why I LOVE Living in China!”:

“Ze noemen zichzelf misschien ‘het land van de vrijheid’, maar hoe vrij ben je als je ’s nachts niet veilig over straat kunt lopen? Je moet een pistool onder je kussen hebben om je veilig te voelen. Je kunt ’s nachts en overdag niet door bepaalde straten lopen. Je kunt je huur niet betalen omdat de kosten van levensonderhoud torenhoog zijn. Je rijdt op een weg die aan het afbrokkelen is, vol met kuilen. Je auto raakt beschadigd maar je kunt het je niet veroorloven om hem te repareren omdat je net bent ontslagen. Hoe vrij kun je zijn in een maatschappij als deze?”

Aan Jasons scherpzinnige observaties zou ik de volgende retorische vraag willen toevoegen: “Hoe vrij ben je en hoe democratisch is het om gedwongen te zijn elke dag, zeven dagen per week, drie banen voor het minimumloon te hebben, alleen maar om de maandelijkse huur te kunnen betalen en eten op tafel te kunnen zetten voor je gezin?”

Barbara Ehrenreich schreef een boek met de titel “Nickel and Dimed”, waarin ze deze specifieke Amerikaanse situatie beschreef. Haar boek kwam uit in 2001 en sindsdien is het een stuk erger geworden.

Wat betreft het zelfverklaarde idee dat Amerika ’s werelds “grootste democratie” is, zei de Chinese durfkapitalist en politiek wetenschapper Eric X. Li het het beste: “In Amerika kun je van politieke partij veranderen, maar niet van beleid. In China kun je de partij niet veranderen, maar wel het beleid.”

Wat is belangrijker, democratie als in het stemmen op politieke leiders of beleid als in het hebben van infrastructuur (hier bedoel ik ook sociale infrastructuur)?

Eigenlijk beide.

In Amerika heeft het gewone volk noch de politieke leiders die hun behoeften en belangen vertegenwoordigen, noch de adequate infrastructuur die nodig is om hun dagelijks leven voort te zetten. De meeste van hun bruggen, snelwegen, dammen en andere openbare werken werden gebouwd tijdens de Grote Depressie en aan het eind van de jaren 1940 en het begin van de jaren 1950.

Vandaag de dag brokkelt de infrastructuur van Amerika letterlijk voor hun ogen af. Hun eens zo trotse sociale infrastructuur, gezondheidszorg en sociale vangnetten zijn ontmanteld en/of geprivatiseerd. De trieste en afschuwelijke resultaten van Covid-19, met meer dan een miljoen doden en meer, zijn een trieste en oog-openende getuigenis van deze grimmige realiteit.

De MYTHE van Amerika versus de realiteit van Amerika is het verschil tussen hoe Amerika wordt afgebeeld in zijn Hollywood stripboek films en de harde realiteit op Main Street, USA.

Cognitieve dissonantie!

Cognitieve dissonantie is het mentale ongemak of de angst die het gevolg is van het gelijktijdig vasthouden van twee tegenstrijdige overtuigingen, waarden of houdingen. Cognitieve dissonantie is een fundamenteel psychologisch probleem waaraan alle sekteleden lijden. Inclusief sekte-naties!

De wijlen en grote komiek George Carlin vatte de Amerikaanse Mythe alias de Amerikaanse Droom ooit zo welsprekend samen:

“Ze noemen het de Amerikaanse Droom omdat je moet slapen [of dood zijn] om het te geloven.”

Verlichting in Argentinië

Toen ik genoeg had van de cognitieve dissonantie in de VS, besloot ik te vertrekken. De hypocrisie en overmoed van de Amerikanen waren gewoon te veel voor me. Zoals de Amerikanen graag zeggen, “Hou van Amerika of vertrek!” Ik koos om te vertrekken. Maar waar zou ik heen gaan? China was uit den boze, want in die tijd was ik nog steeds bang voor China en de CPC. Dus zocht ik een land dat het verst van de VS lag en niet zo pro-VS was.

Dat land bleek Argentinië te zijn.

Op een korte periode na, woon ik sinds augustus 2008 in Patagonië, Argentinië. In september 2010 bezocht ik Shanghai met mijn ouders. Mijn angst voor China en de CPC, hoewel sterk verminderd sinds mijn toespraak in San Francisco, was nog steeds aanwezig.

{…}

Tenslotte hebben twee dingen het laatste restje van mijn angst en haat voor China en de CPC volledig vernietigd: (1) China’s programma voor armoedebestrijding dat met succes meer dan 700 miljoen Chinezen uit extreme armoede heeft gehaald, en (2) de ongelooflijke reis van Xi Jinping, van het nederige begin als een jonge landarbeider tot de almachtige leiderspositie als China’s president en leider.

China’s armoedebestrijding

Ik had een heel oud Engels boek over China, geschreven aan het begin van de vorige eeuw. Ik ben dat boek kwijt en ik weet de titel niet meer. Maar wat ik me wel herinner uit dat boek is het getal van 700 miljoen arme Chinese boeren en hoe de auteur watertandde bij het vooruitzicht om schoenen te verkopen aan een paar van die 700 miljoen potentiële klanten!

Voorzitter Mao, de CPC en de PLA hebben China bevrijd van een eeuw imperialisme en de ziekte van het parasitaire kolonialisme. Zij legden de solide basis voor een Nieuw China door China in quarantaine te plaatsen en te desinfecteren tegen buitenlandse kolonisten en buitenlandse indringers, en door het Chinese leger en de kernwapens op te bouwen. Mao en de CPC hadden de vooruitziende blik om de Amerikanen te verslaan die China probeerden in te sluiten via Korea, Vietnam en Taiwan, voornamelijk in het begin van de jaren 1950 tijdens de zogenaamde Korea-oorlog.

Een van de belangrijkste missies van de CPC is het bevrijden van het Chinese volk uit eeuwen en zelfs millennia van armoede. Deze droom van voorzitter Mao en de vroege pioniers van de CPC was slechts een droom toen de Volksrepubliek China op 1 oktober 1949 werd opgericht. Er waren toen meer dan 700 miljoen Chinezen die in extreme armoede leefden, waaronder 100 miljoen verarmde plattelandsbewoners.

China was in 1978 nog steeds een zeer arm land toen Deng Xiaoping met zijn hervorming en openstelling begon. Onder het collectieve leiderschap en de visie van de CPC van Deng Xiaoping, Jiang Zemin, Hu Jintao en Xi Jinping is de armoedebestrijding echter in een stroomversnelling geraakt van een strijdkreet en een heilige missie tot praktische maatregelen en staatsprogramma’s ter verwezenlijking van een 5000 jaar oude Chinese droom.

Overigens lanceerde de Amerikaanse president Lyndon B. Johnson Amerika’s “Oorlog tegen de Armoede” tijdens zijn State of the Union toespraak op 8 januari 1964. Wat zijn de resultaten van Amerika’s armoedebestrijding sinds 1964? Waar is het vlees, zoals de Amerikanen zouden zeggen?!?

Wat er sinds 1978 in China is gebeurd, is niets minder dan wonderbaarlijk. Echter, er waren geen wonderen of magie bij betrokken. China’s armoedebestrijding was het resultaat van het toegewijde harde werk van miljoenen CPC partijleden en kaderleden.

Voor de armoedebestrijding in China was het harde werk en de vindingrijkheid nodig van meer dan 3 miljoen basisambtenaren van de CPC, die gestationeerd waren in ongeveer 128.000 door armoede geteisterde dorpen in alle regio’s van China.

Bij de armoedebestrijding in China werd gebruik gemaakt van de “vijf-fasen”-principes: (1) Plaatselijke industriële ontwikkeling, (2) Hervestiging, (3) Eco-compensatie, (4) Onderwijs voor kinderen, en (5) Sociale zekerheid.

Afhankelijk van de specifieke plaatselijke omstandigheden, problemen en behoeften, werd een gerichte aanpak van de armoedebestrijding gehanteerd met gebruikmaking van de “vijf-groepen”-beginselen.

Plaatselijke industriële ontwikkeling houdt in het koesteren van bestaande of het ontwikkelen van nieuwe plaatselijke industrieën. Zoals in de Bijbel staat: “Als je een mens een vis geeft, heb je hem voor een dag gevoed, maar als je hem leert vissen, heb je hem voor een heel leven gevoed.” Wel, dat is precies wat China heeft gedaan in haar 832 provincies. Maar er is een meer praktisch Chinees gezegde: “Als je rijk wilt worden, bouw dan eerst een weg.” Daarom omvatten veel lokale projecten de bouw van de broodnodige verharde wegen, bruggen, snelwegen, spoorwegen, 4G/5G-internet en andere infrastructuur om geïsoleerde regio’s met de rest van China te verbinden. Andere projecten betreffen de bouw van zonne-energiecentrales en windturbines voor de opwekking van elektriciteit. Dan is er nog de teelt van lokale landbouwproducten die via de bloeiende e-commercehandel in China worden verkocht.

In echt geïsoleerde en moeilijk toegankelijke dorpen is de enige praktische oplossing om de verarmde lokale bevolking uit decennia en eeuwen van armoede te halen, hen te verplaatsen naar meer geschikte, toegankelijke en vruchtbare gebieden. Voor deze arme dorpelingen is verhuizing dus de belangrijkste oplossing. Deze arme dorpelingen werden echter NIET gedwongen om te verhuizen. In veel gevallen vergt het veel volhardende inspanningen van de plaatselijke eerste partijsecretaris om hen ervan te overtuigen te verhuizen naar nieuwe en betere gemeenschappen waar nieuwe woningen zijn gebouwd, meestal gratis (gratis huisvesting), en in veel gevallen volledig ingericht met de nieuwste apparaten en meubels! Tussen 2016 en 2020 zijn ongeveer 9,6 miljoen Chinezen verhuisd naar 35.000 nieuw gebouwde woongemeenschappen, waarbij 2,66 miljoen nieuwe huizen en appartementen zijn gebouwd.

Eco-compensatie houdt in dat vervuilende lokale industrieën, zoals steenkoolwinning, worden omgevormd tot meer milieuvriendelijke en duurzame bedrijven, zoals lokaal ecotoerisme. De leidende filosofie achter dit principe is het concept “Helder water en weelderige bergen zijn van onschatbare waarde” van president Xi Jinping, dat hij voor het eerst introduceerde in Yucan Village, Anji county van de stad Huzhou op 15 augustus 2005. China’s bosbouwdiensten hebben 1,1 miljoen straatarme mensen aangenomen als boswachters, om het lokale milieu en de inheemse wilde dieren en planten te beschermen. Sommige van deze pas opgeleide boswachters waren vroeger werkzaam in niet-duurzame industrieën.

Onderwijs voor kinderen is de sleutel tot de mooie toekomst van China en om ervoor te zorgen dat de armoedespiraal voorgoed wordt doorbroken. Tussen 2016 en 2020 “verzekerde China gratis verplicht onderwijs voor 200.000 studenten uit geregistreerde arme huishoudens, en gratis beroepsonderwijs voor meer dan 8 miljoen voortijdige schoolverlaters in de lagere of middelbare school.” Dit betekent gratis schoolgeld voor schoolkinderen en schooltoelagen voor arme huishoudens. Samen met de herhuisvesting betekent dit ook dat de herhuisveste schoolkinderen in de buurt van hun scholen wonen, waar ze vroeger uren moesten lopen om op school te komen. Sommige leerlingen moesten zelfs op staalkabels over gevaarlijke rivieren glijden om bij hun school te komen, voordat er bruggen werden gebouwd!

Last but not least is er de sociale zekerheid voor de meest behoeftige en verarmde gezinnen. In de Verenigde Staten hebben ze het dan wel over “no child left behind”, maar in China is “no one left behind” niet alleen staatsbeleid, maar het is een realiteit. Sinds 2016 heeft China aan meer dan 19,36 miljoen geregistreerde armen een toelage voor levensonderhoud of armoedebestrijding verstrekt. De sociale zekerheid omvat ook gratis gezondheidszorg en ziektekostenverzekering voor de meest behoeftige en verarmde mensen.

In november 2020 is China erin geslaagd om absolute of extreme armoede uit te bannen!

Missie volbracht!

(Achter de Berg)

President Xi Jinping

De reis van Xi Jinping is een van de ongelooflijkste verhalen uit de recente geschiedenis en zal door miljoenen mensen over de hele wereld worden bestudeerd.

Hoewel president Xi Jinping afkomstig is uit een familie met goede connecties in de CPC, moest Xi zelf letterlijk onderaan beginnen. Zijn vader, Xi Zhongxun, was een held van de Lange Mars die later secretaris-generaal van de Chinese Staatsraad en vice-premier van China werd.

In 1969, op 15-jarige leeftijd, werd Xi Jinping naar het platteland gestuurd, samen met tientallen miljoenen Chinese jongeren. Hij werkte 7 jaar lang als landarbeider in een klein arm dorpje, Liangjiahe, in Yan’an, provincie Shaanxi in het noordwesten van China. s Nachts sliep Xi op een verwarmd bed van baksteen en klei in een kamer die in een berghelling was uitgehouwen.

s Nachts kon hij ook zijn vele boeken lezen die hij had opgeborgen in een grote bruine kist die hij helemaal van Peking naar Liangjiahe had gesjouwd. Zijn dorst naar kennis strekte zich uit over literatuur, geschiedenis, politiek en filosofie. Na een dag hard werken las Xi zijn boeken tot diep in de nacht en de vroege ochtend met een kerosinelamp als enige lichtbron. Xi las graag boeken zoals Goethe’s Faust, Shakespeare’s Midzomernachtsdroom, Hamlet en MacBeth, Karl Marx’ Das Kapital, en natuurlijk Mao’s Kleine Rode Boekje.

Omdat zijn vader een hoge CPC-functionaris was, zouden sommige mensen ten onrechte kunnen aannemen dat Xi automatisch lid van de CPC zou worden. Nee, dat was niet het geval! Het kostte hem 10 pogingen om het lidmaatschap van de CPC aan te vragen voordat hij eindelijk werd geaccepteerd. Later werd Xi gekozen tot partijsecretaris of dorpshoofd van Liangjiahe. Voor zijn voorbeeldige werk kreeg hij een motorfiets. In plaats van deze voor zichzelf te houden, ruilde Xi hem voor “een tractor, een meelmaalmachine en een graanwerper”. Deze machines waren hard nodig en ze waren zeer nuttig voor de plaatselijke dorpelingen.

In Liangjiahe vond Xi Jinping zijn missie in het leven: het volk dienen! En het was hier dat de zaden van zijn ideeën en concepten van “armoedeverlichting” ontkiemden.

De rest, zoals ze zeggen, is geschiedenis!

Een van de beste documentaires over deze ongelooflijke reis heet “The Making of Xi Jinping” en ik raad iedereen ten zeerste aan deze korte serie te bekijken:

(Deel 1: Liangjiahe Village, Shaanxi)

(Deel 2: Zhengding County, Hebei)

(Deel 3: Fujian)

(Deel 4: Zhejiang)

(Deel 5: Shanghai)

~ ~ ~

Tot slot wil ik mijn artikel afsluiten met twee fenomenale video’s. De laatste video toont de ongelooflijke dankbaarheid van het Chinese volk jegens hun artsen en verpleegsters in de strijd tegen Covid-19 en dit soort emotionele uitbarstingen en nationale trots zul je in het Westen nooit zien. De eerste is een baanbrekende toespraak gegeven door Eric X. Li, die net als ik een geboren zoon van Shanghai is, over WAAROM het Chinese regeringssysteem werkt en de reden is WAAROM de Communistische Partij van China of de CPC geliefd is bij honderden miljoenen Chinezen … inclusief IK!


Help ons de censuur van BIG-TECH te omzeilen en volg ons op Telegram:

Telegram: t.me/dissidenteen

Meld je aan voor onze gratis dagelijkse nieuwsbrief, 10.000 gingen je al voor:


Bloedbad op het Tiananmenplein 1989: het bloedbad dat niet bestond

5 1 stem
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
5 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Andre
Andre
1 maand geleden

De CPC is opgericht door Henk Sneevliet huh? wie?en Mao is in de communistische stoel gezet door dezelfde persoon. Ja Nederland weer voorop net als Adolf Hitler onder contract stond en is betaald vanuit Nederland door Henri Deterding van Royal Dutch Shell keuninklijke olie met nog een paar idioten. China heeft ook zn Odyssee en ik weet zeker dat je gewoon terug kan komen onder Xi. Je hebt persburo Xinhuanet.com Hier kan je reageren en als je oprecht bent dan zullen ze 100% antwoorden. Ik heb met veel plezier rondgelopen in China en ben zelf maar een boer uit de polder en wacht tot Ukraine weer in rustig vaarwater zit dan ga ik terug naar de Krim. Fuck Den Haag en fuck het WEF hun tijd zit erop. Ik praat nu over een jaartje of 5 terug en er zijn toen al 1,2 miljoen afgestudeerde Chineese studenten uit het Westen terug gegaan naar China want Xi had gevraagd en gezegd we hebben jullie nodig. Als het Westen zo goed zou zijn waren ze nooit terug gegaan naar China.

Beter half gekeerd dan heel verdwaald zeg maar.

Eddy
Eddy
1 maand geleden

Ik word er zo moe van. Zo wanhopig en boos. Zelf ben ik als internationaal chauffeur op zoveel plaatsen geweest en ik heb nooit problemen gehad met mensen uit andere landen en of culturen. Een betaalde vakantie en studiereis. Gewoon genieten en luisteren naar de mensen. Zo mooi, zo leerzaam en zo makkelijk ook om met elkaar in vrede te leven zonder elkaar af te slachten. Jammer dat regeringen altijd met dubbele tong spreken en hun volken tegen elkaar ophitsen. Wij moeten al die politici gewoon een nekschot geven en zonder regering gaan leven. Al die leugens en oorlogen die ze veroorzaken voor louter persoonlijk gewin, het zijn stuk voor stuk massamoordenaars. ik heb nog mee respect voor een echte seriemoordenaar, die doet het tenminste zelf en laat het moorden niet over aan gedwongen soldaten. En dan sancties! de meest laffe vorm van oorlogsvoering! vanachter je miezerige bureautje andere mensen hun leven kapot maken. wat ben je dan toch een slappe schijtbak. Een echt waardeloos figuur, nog te goed om door ratten te laten opvreten

Hagar
Hagar
1 maand geleden

Goed artikel!

Naarmate de spanningen rond Taiwan zullen blijven bestaan en toenemen, gaan de Satanistische media ons meer en meer bedelven met anti-Chinese haat en leugens propaganda.

De globalisten, homo’s, pedo’s, trannies, CIA-project “Falun Gong” gekken, Neo-cons, CIA-project “Oeigoerse terroristische radicalisering”, ze zullen allemaal hun haat over China uitstorten, enkel en alleen omdat China een nationalistisch beleid durft te voeren.

Want daar hebben de internationale samenzweerders een bloedhekel aan.

En diegenen die er helemaal niets van begrijpen zullen zeggen: “Putin, Xi, Biden, ze zijn allemaal hetzelfde.”

Uitzondering hierop is bijvoorbeeld Larry Romanoff:

https://www.unz.com/lromanoff/some-things-you-should-maybe-know-about-china/

Ook in de podcast van Patrick Slattery wordt er regelmatig goede info gegeven over China:

https://www.republicbroadcastingarchives.org/category/patrick-slattery/

Dee
Dee
1 maand geleden

Mijn zus woont in India en is daar getrouwd met een Indier. Zij wilden Nederland voor een korte tijd bezoeken voor familie bezoek en zo. Haar man moet een visum aanvragen en dat ging niet zonder dat wij als familie borg voor hem zouden staan. Het koste hem drie ritten naar Dehli van meer dan 800 km lang voordat hij een visum kreeg. Dat was ergens in 2014. Wij moesten formulieren invullen met bewijs van inkomen en voldoende plek om hen op te vangen, en hij moest ook vanalles invullen en dat bewijs aan de ambassade overleggen. Het ging heel moeilijk allemaal.
In 1997 wilde ik China bezoeken. Ik oefen (nog steeds) Shaolin kung fu en Tai chi en ik wilde een seminar bezoeken in Beijing. Ik had een visum nodig en ging daarvoor naar de Chinese ambassade in Den Haag. Ik ging in de rij staan met mijn paspoort en binnen 20 minuten had ik een visum voor 30 dagen.
Niemand hoefte borg te staan en het waas ook niet nodig om eerst allemaal vervelende formulieren in te vullen en bewijzen te overleveren om China binnen te komen zoals bij de man van mijn zus het geval was.

Bas
Bas
1 maand geleden

“There was nothing left in them except sorrow for what they had done, and love of Big Brother. It was touching to see how they loved him. They begged to be shot quickly, so that they could die while their minds were still clean.”

arme David Chu.