Cem Özdemir: Landbouworganisaties beschuldigen de minister (Bündnis 90/Die Grünen) van plichtsverzuim

In Duitsland moeten de boeren vanaf 2023 ten minste vier procent van hun landbouwgrond braak laten liggen en niets meer inzaaien. Met het oog op de dreigende en te verwachten hongercrisis is dit onverklaarbare waanzin, schrijft Alexander Schwarz.

Niet alleen, maar voor een groot deel ook door de oorlog in Oekraïne, is er momenteel een alarmerend wereldwijd graantekort. Vele regio’s in de wereld, maar vooral Afrika, worden er acuut door bedreigd. Voor één keer zou Duitsland hier werkelijk en betrekkelijk gemakkelijk een substantiële bijdrage kunnen leveren om de humanitaire gevolgen van deze crisis te verhelpen; maar zoals bijna altijd en overal verhindert de monsterlijke onbekwaamheid van de regering ook nu weer een hulpbijdrage en eventuele verbeteringen.

“Geen begrip” voor de boeren

In het kader van haar “Agrarische Hervorming 2023” heeft de EU-Commissie op arbitraire en centralistische wijze bepaald dat vier procent van de Europese landbouwgrond vanaf 2023 braak moet liggen om “milieuredenen”. Hoewel deze absurde regeling met het oog op de huidige ontwikkelingen in Oekraïne door diezelfde EU tijdelijk is opgeschort en de lidstaten dus uitdrukkelijk de akkerbouwgrond mogen bebouwen, en bovendien zelfs de anders door douceurtjes geregelde vruchtwisselingen door middel van uitzonderingsregels vrij te bepalen zijn, slaagt Duitsland er niet in om hier pragmatische maatregelen uit af te leiden en een einde te maken aan de braakliggende situatie.

Zo konden de landbouwministers van de federale overheid en van de deelstaten het tijdens een speciale digitale top vorige week niet eens worden over de opschorting van de braaklegging. De voorzitter van de Duitse Boerenbond, Joachim Rukwied, was woedend:

“Wij, Duitse landbouwers, hebben er geen enkel begrip voor dat het achterstallige besluit om de braaklegging op te schorten, niet is genomen. Dat betekent: geen voedselproductie op minstens 200.000 hectare. Wij betreuren het dat het aanbod van de landbouwers niet is aanvaard en vooral dat dit de krappe bevoorradingssituatie willens en wetens nog zal verergeren”.

De Oost-Duitse landbouworganisaties beschuldigen ook de groene minister van Landbouw, Cem Özdemir, ervan de landbouwbedrijven in diskrediet te hebben gebracht in plaats van zijn plicht te vervullen om de duurzaamheid ervan te vergroten. “Wij hebben duidelijk kritiek op het feit dat het verantwoordelijke ministerie de teeltgebieden voor de productie van veevoer of landbouwbrandstoffen in de toekomst wil beperken”, aldus de boeren in een gezamenlijke verklaring, waarin zij ook opmerkten dat de Duitse politiek al veel te lang in een hangspel zit rond de voorbereiding, indiening en goedkeuring van het nationale strategieplan door Brussel. Het ministerie van Özdemir veroorzaakte een duidelijk onbegrip bij de landbouwbedrijven over de uitvoering van het gemeenschappelijk Europees landbouwbeleid vanaf het toepassingsjaar 2023.

In plaats van er gewoon mee in te stemmen de braaklegging stop te zetten en de landbouwers hun akkers te laten bewerken, laten Özdemir en zijn collega’s uit de Länder de landbouwers liever in de kou staan. Zij hebben echter absolute planningszekerheid nodig om uiteindelijk te kunnen beginnen met zaaien. Tot Rukwe’s opluchting heeft het federale ministerie van Landbouw nu tenminste een “flexibilisering” van de vruchtwisseling aangekondigd. Bovendien zouden, als de braakleggingsverplichting wordt opgeheven, gebieden zoals meerjarige bloemstroken, oeverstroken en landschapselementen niet worden aangetast en in elk geval behouden blijven.

Het is Özdemir’s beurt om een eind te maken aan de schandalige situatie

Dit verandert echter niets aan het feit dat de Duitse landbouwers nog steeds volstrekt zinloos en intimiderend wordt verhinderd om iets aan de graancrisis te doen – ook al zou dit gemakkelijk mogelijk zijn. De links-groene landbouwpolitici zijn veel te bang dat de strakke permanente regulering de milieuvoorschriften zou kunnen afzwakken en ook overtreden, in plaats van de boeren hun professionele dagtaak te laten doen. Maar het feit dat willekeurig gedefinieerde waardevolle landbouwgrond door de autoriteiten aan het beheer wordt onttrokken, terwijl er een wereldwijd tekort aan graan is, is nauwelijks te overtreffen in termen van perversie. De Nedersaksische minister van Landbouw Barbara Otte-Künast (CDU) vatte het schandaal samen toen zij vroeg:

“Hoe moeten we aan hongerende mensen uitleggen dat we vanaf 2023 vier procent van het akkerland niet meer zullen bebouwen?”

Het directoraat-generaal Landbouw en plattelandsontwikkeling van de EU had ook verklaard: “Elke ton graan die in de EU wordt geproduceerd, helpt de voedselzekerheid in de wereld te verbeteren”. Met de vrijstellingen die de EU-Commissie op 22 juli heeft voorgesteld, zou ongeveer 1,5 miljoen hectare extra land kunnen worden bebouwd. Samen met acht andere deelstaten riep Nedersaksen de bondsregering op om de voorstellen van de EU-Commissie “één op één” uit te voeren. Als de braaklegging zou worden afgeschaft, zou in Nedersaksen nog ongeveer 70.000 hectare voor de landbouw kunnen worden gebruikt. Met een opbrengst van zes ton per hectare zou dit overeenkomen met een graanopbrengst van maximaal 420.000 ton. Het valt nog te bezien of de gestudeerde sociaal pedagoog aan het hoofd van het federale Ministerie van Landbouw met dergelijke argumenten tot rede kan worden gebracht.


Help ons de censuur van BIG-TECH te omzeilen en volg ons op Telegram:

Telegram: t.me/dissidenteen

Meld je aan voor onze gratis dagelijkse nieuwsbrief, 10.000 gingen je al voor:


Van boerderij tot tafel: hoe de EU en de Davos-kliek de landbouw willen controleren

5 1 stem
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
2 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Yvonne
Yvonne
1 maand geleden

Hoogste tijd om diverse regeringen naar huis te schoppen en om Brussel een dikke vinger te geven.Waarom ziet het merendeel van de bevolking dat niet?Zit er iets in de lucht of in het water waar mensen dom van worden?Hopeloos!

Friesecanadees
Friesecanadees
1 maand geleden
Antwoord aan  Yvonne

People are easy conditioned
Especially in countries where governments control/regulate everything

Voor elk probleem kijkt men naar de overheid om deze opte lossen
Problemen die voor het merendeel door de overheid gecreeerd zijn

Dat is in a nutshell de definitie van de verzorgingsstaat

En U woont er midden in
En echt er iets doelgericht tegen doen?
Meelzakken kunnen ze op slaan(ie de overheid) ze gaan toch nooit staan
They are conditioned