Caudia Roth, Cem Özdemir, Annalena Baerbock en penningmeester Marc Urbatsch

Als je de Groenen mag geloven, willen zij de klimaatverandering bestrijden en de energietransitie doorvoeren. Hun werkelijke beleid heeft echter precies het tegenovergestelde effect, want de Groenen verhinderen de wereldwijde samenwerking die daarvoor nodig is. Groen beleid is momenteel schadelijk voor het klimaat, schrijft Gert Ewen Ungar.

De Duitse minister van Buitenlandse Zaken begrijpt de wereld niet meer. Eerst gaat Erdoğan op de foto met Poetin in Teheran. Vervolgens zegt de Russische minister van Buitenlandse Zaken Lavrov dat met de wapenleveranties van het Westen aan Oekraïne ook de oorlogsdoelen van Rusland zullen veranderen. Hoe groter het bereik van deze wapens, hoe breder de veiligheidscorridor moet zijn, zegt hij. Dat klinkt logisch, maar Annalena Baerbock vindt het dom en wijst erop dat Lavrov een paar maanden geleden iets anders heeft gezegd. Dat de mededeling van Lavrov rechtstreeks verband houdt met wat Duitsland en het Westen doen, kan of wil de Duitse chef-diplomaat blijkbaar niet begrijpen.

En tijdens zijn ontmoeting met Poetin in Iran had Erdoğan ook het lef de westerse instructies te overtreden. Hij liet zich fotograferen met Poetin. Annalena Baerbock vindt dit “meer dan onbegrijpelijk”. Volgens de westerse opvatting kunnen Rusland en zijn politieke vertegenwoordigers alleen in afzondering worden gefotografeerd. Een overeenkomstig verzoek van westerse diplomaten aan hun Arabische collega’s is zojuist ontdekt. Maar ook daar willen ze niet echt de westerse richtlijnen volgen.

Toch is Erdoğan eigenlijk een voorbeeld van slim en rationeel buitenlands beleid. Hij vertegenwoordigt een soevereine staat. Annalena Baerbock doet dat niet, en dat wil ze ook niet.

In tegenstelling tot haar probeert Erdoğan de belangen van Turkije te behartigen in een geopolitiek moeilijke omgeving. Turkije is nog steeds lid van de NAVO, vermoedelijk voornamelijk om de enige reden dat het land dan niet door de NAVO kan worden aangevallen. Turkije bevoorraadt Oekraïne met drones en behartigt zijn eigen belangen in Noord-Syrië militair tegen de VS. Het land wordt beschouwd als kandidaat voor toetreding tot de BRICS-landen, koopt raketafweersystemen in Rusland en intensiveert de samenwerking met Rusland op het gebied van energie, handel en toerisme. Russen mogen ook dit jaar niet op vakantie in de EU – zogenaamd om morele redenen. In Turkije daarentegen zijn zij van harte welkom. Zij kunnen daar ook betalen met hun MIR-creditcards, want Turkije heeft naast het SWIFT-systeem ook het Russische systeem voor financiële transacties ingevoerd. Hieruit blijkt ook dat Turkije niet meedoet aan de westerse sancties tegen Rusland.

Wat voor de Duitse minister van Buitenlandse Zaken “onbegrijpelijk” blijft, is slimme en vooruitziende politiek – gecombineerd met de kunst van de diplomatie. Ondanks alle vermeende tegenstrijdigheden gaat het om een soeverein buitenlands beleid in het belang van Turkije en de Turken die daar wonen. Dat dit voor de Duitse minister van Buitenlandse Zaken “onbegrijpelijk” blijft, zegt minder over de onvoorspelbaarheid van Erdoğan dan veel meer over de mentale horizon van de Duitse minister van Buitenlandse Zaken. De verbazing van Baerbock maakt duidelijk dat haar horizon blijkbaar nogal kort is.

De beoordeling van het huidige buitenlandse beleid van Duitsland is navenant ontnuchterend. Buitenlands klimaatbeleid was aanvankelijk het grote modewoord. Duitsland wilde de wereld laten zien hoe de energietransitie technisch kan worden gerealiseerd zonder sociale onrust te veroorzaken. De overtuiging was dat dit voorbeeld zo indrukwekkend zou zijn dat de hele wereld het zou navolgen. Duitsland zou hier hebben gesteund en daar hebben geadviseerd – en poef: de planeet zou een beetje leefbaarder zijn geworden. Het beeld dat de Groenen in hun verkiezingsprogramma voor de Bondsdag schetsten, was en is natuurlijk helaas hopeloos naïef en ver van de realiteit verwijderd. Hoe naïef en ver van de realiteit verwijderd het Duitse buitenlands en economisch beleid nu is, blijkt uit de twee overeenkomstige ministeries die nu in handen zijn van de topleiders van Bündnis 90/Die Grünen.

Duitse minister van Economie en Klimaat, Habeck, wil gasgestookte elektriciteitscentrales sluiten - Stapt over op bruin- en steenkool

Onder een groene minister van Buitenlandse Zaken en een groene minister van Economische Zaken zal Duitsland niet alleen zijn klimaatdoelstellingen niet halen. Het wordt steeds duidelijker dat de klimaatdoelstellingen van Parijs actief worden gedwarsboomd en getorpedeerd door het Duitse economische en buitenlandse beleid. Door de Groenen, let wel, die momenteel alles aan hun vroegere principes ondergeschikt maken aan hun laatste oorlogszuchtige doel, de vernietiging van Rusland.

Ja, gezien het verwachte energietekort in Duitsland zal men zijn toevlucht moeten nemen tot kolengestookte elektriciteitsopwekking, zodat de geleidelijke afschaffing van steenkool aan het wankelen is. Want Russisch gas is niet alleen nodig voor verwarming en koken. Het is vooral ook nodig om er elektriciteit mee op te wekken. In 2021 werd ongeveer 15 procent van de elektrische energie opgewekt met gas. Met de uitfasering van steenkool zou dit percentage naar verwachting nog verder zijn gestegen, omdat de kloof in de elektriciteitsproductie op basis van steenkool anders niet alleen door hernieuwbare energiebronnen kan worden gedicht – althans niet in de echte wereld. De droom van een volledige en vooral zo snel mogelijke omschakeling op uitsluitend hernieuwbare energiebronnen en groene waterstof is niet realistisch. Als men dan tegelijkertijd het internationale economische concurrentievermogen van Duitsland in stand wil houden, is het idee zelfs volkomen absurd.

Wat dus overblijft, is een verandering in het aanbod van energiebronnen. Op dit moment kopen de EU en Duitsland de LNG-markt op. Door dit te doen, maken noch de EU noch Duitsland vrienden, behalve met de producenten. Omdat deze vraag de prijs van LNG opdrijft en zo de toegang blokkeert voor bestaande kopers in armere landen.

Deze stap zal voor de rest van de wereld volstrekt onbegrijpelijk blijven, want naar hun begrippen beschikt Duitsland over een gloednieuwe tweede pijpleiding in de Oostzee die gewoon in gebruik kan worden genomen. Dan zou het rijke Europese noorden het niet onder de neus hoeven weg te kopen van de arme landen in het zuiden, die afhankelijk zijn van goedkoop vloeibaar gas. De argumentatieve salto’s van minister van Economie Robert Habeck, dat zelfs een tijdelijke ingebruikneming van Nord Stream 2 Poetin in de kaart zou spelen, worden misschien gedeeld door de aanhangers van de Groene Partij. Buiten deze clientèle slaan de vrij verzonnen argumenten van Robert Habeck nauwelijks aan – en zij slaan zeker internationaal niet aan, omdat zij in pure ideologie zijn geworteld, maar door niets rationeel en redelijk kunnen worden gerechtvaardigd.

De gevolgen van dit volstrekt onredelijke beleid doen de wereldenergiemarkt momenteel op haar grondvesten schudden. De kwestie van de vermindering van het verbruik van fossiele brandstoffen is intussen dan ook volledig naar de achtergrond verdwenen. Het belangrijkste probleem op dit moment is de distributie. Wie nog gelooft dat Duitsland zijn wereldwijde reputatie op klimaatgebied kan handhaven of zelfs versterken door een dergelijk beleid te voeren, heeft duidelijk niet genoeg nagedacht over deze onderlinge verbanden.

Dank u, mevrouw Baerbock. Gasprijzen in Europa exploderen naar recordhoogte

Door zijn anti-Russische ideologie laat het leiderschap van de Groenen alle klimaatdoelstellingen varen – zo niet verbaal, dan toch de facto. Want als men werkelijk wil streven naar een wereldwijde vermindering van het verbruik van fossiele brandstoffen, zou samenwerking en niet confrontatie op alle niveaus de enige haalbare weg zijn. De Groenen hebben dit niet begrepen. Dat Annalena Baerbock Erdoğan niet begrijpt, toont aan dat het haar ook aan persoonlijke competentie ontbreekt. In tegenstelling tot Erdoğan, begrijpt Baerbock haar handel in “internationaal recht” niet.

Staatssecretaris Jennifer Morgan, die onlangs in Duitsland met spoed is genaturaliseerd om haar politieke beroep te kunnen uitoefenen, bazelt in een interview nog wat na, bevestigt het belang van de 1,5-gradendoelstelling en spreekt het vertrouwen uit dat die doelstelling op de een of andere manier toch nog kan worden gehaald – ook zonder met Poetin te hoeven praten, natuurlijk. Zij gelooft ook dat er nieuw vertrouwen tussen ontwikkelingslanden kan worden opgebouwd. Dat laatste is absoluut niet het geval. Wij kopen in feite het vloeibaar aardgas van de landen van het Zuiden, waarvan zij afhankelijk zijn. Afgezien daarvan spuit de staatssecretaris holle frasen die genoeg zijn voor meer dan een rondje groene bullshit bingo. Ze hoefde niet genaturaliseerd te worden voor deze absoluut domme zinnen. Bij haar vorige werkgever Greenpeace had zij deze zinnen kunnen blijven spuien, zij het zonder uitzicht op een mooi ambtenarenpensioen. Wie het interview leest, zal zeker begrijpen dat Poetin op de een of andere manier schuld treft als het hier niet goed komt met de energietransitie. De schuldvraag is dus al opgelost – en dat is het belangrijkste. Morgan wil ons doen geloven dat het te verwachten falen van de Groenen niets te maken heeft met idiote politiek. Nee: Poetin heeft het gedaan.

Maar Baerbock wil niet met de Russen praten. Tijdens de bijeenkomst van de ministers van Buitenlandse Zaken van de G20 trad zij vervolgens zeer verontwaardigd op omdat de Russische minister van Buitenlandse Zaken Lavrov haar toespraak ontweek. Het was echter reeds in haar vooraankondiging duidelijk dat zij niets zou bieden behalve tirades tegen Rusland en de verzekering dat men toch niet met Rusland zal praten. Waarom Lavrov had moeten luisteren naar deze minder diplomatieke versie van sullige truttigheid blijft Baerbocks geheim. Vermoedelijk – en dit is het beangstigende deel – gelooft zij werkelijk dat wat zij te zeggen had op de een of andere manier belangrijk was. Het zou in ieder geval niet tot een oplossing hebben bijgedragen. Oplossingen zijn niet Baerbocks ding – beschuldigingen en morele overmoed daarentegen wel. Baerbock had in de aanloop naar de gemiste vergadering reeds duidelijk gemaakt dat zij de voorkeur zou geven aan wapenleveranties aan Oekraïne en niet aan “voorbarige” besprekingen over vrede. Ze wil een duidelijke Oekraïense overwinning en een definitieve Russische nederlaag. Dit maakt ook duidelijk wie historisch gezien aan de verkeerde kant staat en wie absoluut niets van de geschiedenis heeft geleerd. Het is beschamend.

Als de Groenen echt begaan waren met de klimaatverandering en de strijd daartegen, zouden zij zich anders – moeten – opstellen. Dan zouden er alleen gesprekken zijn, veel echte diplomatie, het vermijden van confrontatie. En alle andere kwesties zouden ondergeschikt moeten worden gemaakt aan de klimaatbeleidsagenda. Want een vermindering van het verbruik van fossiele brandstoffen kan alleen worden bereikt in een wereldwijd proces waarin alle landen zijn geïntegreerd. De Duitse chef-diplomaat zou haar onnozele truttigheid achter zich moeten laten en met engelengeduld diplomatieke mogelijkheden moeten creëren en verkennen. Want daarvoor moet ervoor worden gezorgd dat de fossiele brandstoffen in de grond blijven, dat er geen terugslag is. Er moet voor worden gezorgd dat alle landen van de wereld dit besluit steunen. Er zou een soort mondiale financiële verevening moeten komen die compensatie en perspectief biedt aan de landen die inkomsten derven door geen klimaatschadelijke energiebronnen te bevorderen. De wereld ertoe brengen af te zien van fossiele brandstoffen is een enorm project, waarvan de uitvoering vereist dat alle internationale confrontaties worden overwonnen en bijgelegd.

De Duitse minister van Buitenlandse Zaken en de Duitse minister van Economische Zaken doen momenteel precies het tegenovergestelde van dit alles. Daarom zijn de Groenen nu absoluut onbetrouwbaar geworden. Zij zijn alleen geloofwaardig in hun haat tegen Rusland en in hun transatlantische onderdanigheid. Maar dit helpt noch Duitsland noch de wereld, noch de vrede of het klimaat. Maar het is juist hier dat de hele leugenachtigheid van de Groene politiek duidelijk wordt. De Duitse Groenen zijn een ramp voor Duitsland, Europa en de wereld, voor het klimaat en voor de vrede.


Help ons de censuur van BIG-TECH te omzeilen en volg ons op Telegram:

Telegram: t.me/dissidenteen

Meld je aan voor onze gratis dagelijkse nieuwsbrief, 10.000 gingen je al voor:


Volksopstanden of onderwerping – hoe zullen de Duitsers in de herfst reageren?

0 0 stemmen
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
guest
2 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties
Qvic
Qvic
2 maanden geleden

Ik heb mij al vaker afgevraagd, welke idioten nu op de groenen stemmen. Waarschijnlijk allemaal mensen die nul verstand van zaken hebben. Maar wel een grote bek hebben dat alles anders moet, maar het verdommen om eerst te onderzoeken waarom het nu zo geregeld is. Dan al de bestaande infra structuur afbreken, volgens zij betrouwbare en met voldoende capaciteiten andere alternatieven hebben gevonden. Het is het zelfde als jij je oude schoenen al weggooit hebt, voordat je nieuwe kunt kopen. En dan heel verbaast zijn dat andere dat niet kunnen begrijpen.Dan krijg je het bekende spreekwoord van: Inspraak, zonder inzicht = uitspraak, zonder uitzicht.

Weet ik veel
Weet ik veel
2 maanden geleden

De groene, marschieren links links links, dictatoriale zombies, en hun politici met goed betaalde baantjes en commissariaatjes die de volgelingen eigenlijk uitlachen en gebruiken voor eigen gewin.