De Chinese Communistische Partij controleert alle aspecten van het leven van de burgers. Met het sociale kredietsysteem wil de partij haar bewakingsstaat perfectioneren. Voor het vrijheidslievende Westen een onvoorstelbare ontwikkeling – of niet?

Dit artikel is de tekst bij de video: “China’s sociale kredietsysteem als toekomstig model voor Europa?” van het YouTube-kanaal “ZentralPlus“.

https://www.youtube.com/watch?v=KFY6PTiiP_Q

Het sociale kredietsysteem van China wordt door velen gezien als een afschrikwekkend voorbeeld van een totalitaire staat, schrijft Epoch Times. Het is gemakkelijk over het hoofd te zien dat veel zaken zich hier in Europa in een zeer vergelijkbare richting bewegen. In tijden van digitale bewaking is dit onderwerp ook voor Duitsland van toenemend belang, niet in de laatste plaats omdat het Westen onlangs veel heeft overgenomen van wat uit het door communisten geleide Middenrijk komt.

Zoals aangekondigd in het vorige nummer, buigen wij ons in dit artikel over het onderwerp van de totale digitale surveillance in China – door middel van het zogenaamde sociale kredietsysteem – en welke gevolgen dit heeft voor de mensen in het “Rijk van het Midden”.

De strenge maatregelen tegen de Coronapandemie, zoals die o.a. door de Duitse regering al maanden worden voorgeschreven, zijn voor een groot deel afkomstig uit het thans door communisten geregeerde China. Maar dat niet alleen. Zaken als het geplande digitale vaccinatiepaspoort op EU-niveau, of de Corona-apps voor smartphones die de activiteiten van een persoon nauwkeurig bijhouden, doen sterk denken aan het allesomvattende, allescontrolerende sociale kredietsysteem dat voor het eerst in China werd opgezet.

China’s Sociale Krediet Systeem Uitgelegd

Wat is China’s sociale kredietsysteem precies? Sinds 2014 heeft de Communistische Partij in Peking een sociaal kredietsysteem opgezet dat wordt gebruikt om de kredietwaardigheid van bedrijven en individuen te registreren, en ook om het gedrag van individuen te evalueren.

Het Chinese sociale kredietsysteem is vergeleken met George Orwells Big Brother in 1984 en andere sciencefiction-dystopieën – zoals ook beschreven door Aldous Huxley in zijn wereldschokkende klassieker Brave New World. Maar de realiteit is gecompliceerder – en lijkt in sommige opzichten nog erger.

Het uiteindelijke doel van het sociale-kredietsysteem is een landelijk controlesysteem op te zetten waarbij alle bedrijven een “uniforme sociale-kredietcode” krijgen en elke burger een identificatienummer, elk gekoppeld aan een permanent dossier.

Mareike Ohlberg, een onderzoeker aan het Mercator Instituut voor China Studies, zei: “Het idee zelf is geen Chinees fenomeen. Evenmin als het gebruik en misbruik van geaggregeerde gegevens voor gedragsanalyse. Maar als het systeem naar China komt op de manier waarop u denkt dat het zal komen, zou het nog steeds iets heel unieks zijn,” zei ze. “Het is zowel uniek als onderdeel van een wereldwijde trend.”

Poging tot totale controle

Het idee voor sociaal krediet is ontstaan in 2007. Het is een online rating of “sociaal puntensysteem”. Het is dus een poging tot totale beheersing van de bevolking door het toekennen van sociale punten. Het communistische regime kent deze punten toe.

Mensen die naar de mening van de partij “goed gedrag” vertonen krijgen positieve punten en burgers die “slecht gedrag” vertonen krijgen puntenaftrek. Het systeem gaat hand in hand met quasi-uniquitous surveillance, waarvan de gegevens een groot deel van de puntentelling voeden.

Daartoe wordt het sociale en politieke gedrag van particulieren, bedrijven en andere organisaties, zoals niet-gouvernementele organisaties, geanalyseerd om hun “sociale reputatie” te bepalen. Wie een te lage score behaalt, kan beperkingen in zijn dagelijks leven verwachten. Deze omvatten toegang tot sociale diensten of het zoeken naar werk en onderwijs.

De Chinese Communistische Partij zegt dat het de bedoeling is de Chinese samenleving op te voeden tot een meer “oprecht” sociaal gedrag en meer politieke loyaliteit door middel van alomvattende controle. In gewone taal betekent dit dat mensen volledig op één lijn met de partij moeten worden gebracht en dat elke kritiek op het regime moet worden onderdrukt.

China’s sociale krediet systeem bestrijkt alle gebieden van het leven

China’s sociale kredietsysteem bestrijkt alle gebieden van het leven. Het beoordeelt het gedrag en de betrouwbaarheid van burgers. Wie schulden maakt of leningen niet aflost, kritiek heeft op de regering of deelneemt aan demonstraties die door het regime niet worden getolereerd, moet puntenaftrek verwachten.

Maar ook wie niet correct oversteekt bij een stoplicht, een boete niet betaalt of in de trein te hard naar muziek luistert, kan bepaalde rechten verliezen, zoals het boeken van een vlucht- of treinticket. In 2018 werden 17 miljoen aanvragen voor vliegtickets en 5 miljoen aanvragen voor treinkaartjes afgewezen omdat de kopers te weinig sociale punten hadden.

In meer dan 425.000 gevallen werd mensen een rit met een sneltrein geweigerd. Veertien miljoen kregen geen krediet. Sinds vorig jaar omvatten de gezondheidsgegevens die in het systeem zijn opgenomen ook de resultaten van tests op het nieuwe type coronavirus.

De Chinese journalist, Liu Hu, is een van de getroffenen. Liu Hu schreef over censuur en overheidscorruptie in China en werd gearresteerd en beboet voor zijn werk. Hij werd ook op een “zwarte lijst” gezet. Op deze lijst staan mensen die door het Hoge Volksgerechtshof als “oneerlijk” worden beschouwd.

Mensen die op de lijst staan, zoals Liu Hu, zijn “niet gekwalificeerd” om een vliegticket te kopen. Het is hun ook verboden om op sommige treinen te rijden, onroerend goed te kopen of een lening af te sluiten.

“Alsof je in een vacuüm bent”

Hu vertelde Canada’s grootste dagblad, The Globe and Mail, “Er was geen dossier, geen bevel, geen officiële kennisgeving. Ze hebben me gewoon afgesneden van de dingen waar ik ooit recht op had.”

Hij zei verder: “Wat echt eng is, is dat je er niets aan kunt doen. Je kunt niemand rapporteren of aanklagen. Het is alsof je in een vacuüm hangt.”

Het nieuwe systeem treft minderheden zoals de Oeigoeren in de provincie Xin Jiang bijzonder hard. Hier zorgt geavanceerde gezichtsherkenningssoftware voor totale controle, en iedereen die zich kritisch uitlaat, belandt in een heropvoedingskamp van de Partij.

Samantha Hoffman, universitair docent aan het Australian Strategic Policy Institute, zei: “Er bestaat niet zoiets als de rechtsstaat in China. Regelgeving die aan de oppervlakte grotendeels apolitiek lijkt, kan toch politiek zijn als de Chinese Communistische Partij besluit ze voor politieke doeleinden te gebruiken”.

Maar het systeem is nog niet volledig ontwikkeld. Vorig jaar had het in het hele land moeten worden opgezet om het zo uitgebreid en onderling verbonden mogelijk te maken, maar die inspanning heeft vertraging opgelopen.

Sinds 2017 zijn dergelijke systemen echter al actief in verschillende Chinese steden. De technische uitvoering op centraal niveau is echter gecompliceerd, aldus onderzoekster Antonia Hmaidi van de Universiteit van Duisburg-Essen.

Een geniale zet van de CCP

Om de bevolking van China, die is opgegroeid in een dictatuur en er al tientallen jaren aan gewend is onderdrukt te worden door de Communistische Partij, in het digitale tijdperk in het gareel te houden, heeft de Partij het systeem als volgt ontworpen: Er zijn “zwarte lijsten” en “rode lijsten.

Degenen die bijzonder laag scoren komen op een “zwarte lijst” terecht en degenen die trouw blijken aan de partij komen op de rode. Beide lijsten zijn voor het publiek zichtbaar.

Ten tijde van de Culturele Revolutie werden mensen door de Chinese Communistische Partij publiekelijk aan de schandpaal genageld – mensen die de Partij een doorn in het oog waren, werden publiekelijk aan de kaak gesteld. De CP deinsde er zelfs niet voor terug om leraren op openbare plaatsen voor de ogen van hun leerlingen te onthoofden. Het verspreiden van angst en terreur diende om de macht van de partij te behouden.

Vandaag de dag wordt deze vorm van openlijke terreur niet meer gebruikt, maar dit betekent niet dat de aard van de Partij fundamenteel is veranderd. In het technologische tijdperk, werkt de partij gewoon subtieler. Het publiceert deze lijsten als een soort moderne schandpaal. Uit schaamte en angst voor wat de medeburgers van hen zouden kunnen denken, censureren de Chinezen zichzelf en blijven zij zich schikken.

Elke burger krijgt een puntwaarde met het sociale kredietsysteem. Deze is samengesteld uit verschillende bronnen en moet worden berekend met behulp van kunstmatige intelligentie. Een deel van de gegevens wordt automatisch verzameld. Ze komen van de administratie, inclusief strafbladen of schoolrapporten. Op internet ingevoerde zoektermen, aankoopgedrag en vermeldingen op sociale netwerken spelen ook een belangrijke rol.

600 miljoen camera’s

Bovendien zal het cameratoezicht in het hele land worden uitgebreid. Gezichtsherkenningssoftware zal worden gebruikt om verkeersovertreders te identificeren en automatisch te bestraffen. In China zijn er naar schatting 600 miljoen camera’s in openbare ruimten die de klok rond burgers in de gaten houden. Ook bedrijven dragen hun steentje bij aan de algemene bewaking van de Chinezen. Het Sesame Credit-systeem van een dochteronderneming van het Alibaba conglomeraat – het Chinese equivalent van Amazon – beoordeelt de kredietwaardigheid van miljoenen mensen op basis van hun winkelgewoonten.

Het kredietsysteem krijgt zijn gegevens van de populaire betaaldienst Alipay, die 520 miljoen klanten telt. Baidu, de Chinese zoekmachine, en Tencent, het Chinese equivalent van Facebook, helpen ook bij het toezicht.

Het principe van het Sesam Kredietsysteem is vergelijkbaar met het Duitse Schufa. In dit verband waarschuwde het Handelsblatt al in februari 2018: Duitsland stevent mogelijk af op een systeem dat vergelijkbaar is met dat van de Volksrepubliek China.

Met behulp van gegevens uit het universeel kredietbeoordelingssysteem, Schufa, geolokalisatie en medische dossiers om de toegang tot krediet en ziektekostenverzekering te bepalen. In het tijdperk van Corona wordt ook het digitale vaccinatiepaspoort van de EU toegevoegd, waarin de gegevens van alle EU-burgers zullen worden opgeslagen.

Schufa staat voor “Schutzgemeinschaft für allgemeine Kreditsicherung” en beoordeelt het gedrag van burgers, dat wordt onderverdeeld in een zogenaamde scoringswaarde.

In China beweert de partij dat de massale bewaking incl. het sociale kredietsysteem zou dienen om de corruptie in het land te bestrijden, maar Samantha Hoffman laat dit niet op zich zitten. Zij zegt: “Als het oplossen van problemen het echte doel was, zou de CP daar geen sociaal krediet voor nodig hebben.

Het Chinese sociale kredietsysteem is een door de staat gestuurd programma dat slechts één doel heeft: de macht van de Chinese Communistische Partij in stand houden en uitbreiden”. Ook in Duitsland wordt hardop nagedacht over het Chinese sociale kredietsysteem, bijvoorbeeld op een symposium van het Confucius Instituut Bremen – dat wordt gecontroleerd door de Chinese Communistische Partij – in maart van dit jaar, waarvoor ook reclame wordt gemaakt op de website van de Hogeschool van Bremen.

Ook bedrijven getroffen

Niet alleen burgers vallen echter onder het sociale kredietsysteem, maar ook bedrijven, waaronder buitenlandse bedrijven die in China actief zijn. Belastinggegevens, werkzekerheid, milieunormen en andere elementen zullen in de beoordeling worden meegenomen. Bewakingscamera’s in bedrijfspanden moeten verplicht worden en de gegevens daarvan worden vervolgens doorgegeven aan de overheid.

De voorzitter van de Federale Vereniging van Groothandel, Buitenlandse Handel, Diensten , Holger Bingmann, waarschuwde voor de plannen in 2019. “In feite broeit daar een complete bewakingsstaat,” zei Bingmann tegen het “Handelsblatt”. “Tegen de achtergrond van onze eigen geschiedenis, kan men hier alleen maar voor waarschuwen.”

Het zogeheten Corporate Social Credit Systems (CSCS) is al op testbasis in gebruik en verzamelt en analyseert – met behulp van Big Data en AI-technologie – automatisch voortdurend gegevens. Verwacht wordt dat dit alles ertoe zal leiden dat de algemene rating van een onderneming “live” op het internet beschikbaar zal zijn zodra het systeem volledig is ingevoerd. Het systeem moet in 2021 klaar zijn.

Ondernemingen met een slechte rating zullen boetes opgelegd krijgen. De gevolgen voor ondernemingen met een slechte rating zijn velerlei.

Deze variëren van hogere belastingtarieven, slechtere kredietvoorwaarden, moeilijkere markttoegang, uitsluiting van deelname aan aanbestedingen voor overheidsprojecten tot “plaatsing op een zwarte lijst” – d.w.z. dat de betrokken ondernemingen op een “lijst van onbetrouwbare ondernemingen” worden geplaatst, wat neerkomt op een tijdelijke intrekking van de bedrijfsvergunning.

De dictatuur opnieuw uitvinden

Voor journalist Kai Strittmatter is het kredietsysteem een middel om de macht veilig te stellen.

“China’s dictatuur ondergaat een update met 21e eeuwse instrumenten,” schrijft hij in het boek ‘The Reinvention of Dictatorship – How China is Building the Digital Surveillance State and Challenging Us With It’.

De communistische partij gelooft dat het Big Data en kunstmatige intelligentie kan gebruiken om controlemechanismen te creëren om de economie en het één-partij systeem te versterken.

Strittmatter schrijft: “Tegelijkertijd wil zij het gebruiken om de meest perfecte bewakingsstaat te creëren die de wereld ooit heeft gezien.”

Handelsblatt journalist Stephan Scheuer bekritiseert het systeem als een bedreiging voor technologiebedrijven in China.

Hij zei dat de staat jarenlang de opkomst van internetbedrijven als Baidu, Alibaba en Tencent had aangemoedigd, maar dat de bedrijven nu werden gepusht om de staat een geavanceerd bewakingssysteem te bouwen.

“Van Baidu, Alibaba en Tencent wordt verwacht dat zij hun expertise inbrengen om het staatstoezicht zo efficiënt mogelijk te maken,” schrijft hij in het boek ‘The Master Plan – China’s Road to High-Tech World Domination’.

De toekomst van Duitsland?

Dat Duitsland ook in de richting van een dergelijk systeem evolueert, blijkt uit de bewakingsinstrumenten van de regering – zoals de Corona-app, die contacten traceert en elke beweging van een burger op de voet kan volgen. Of het idee om drones te gebruiken om de avondklok tijdens Corona te controleren. Of gezichtsherkenning in treinstations, om er maar een paar te noemen.

En hoewel het sociale-kredietsysteem vrijheidslievende burgers angst inboezemt, is er een vorm van toezicht die nog erger is dan deze. Namelijk, hersensurveillance en hersenspoeling. In China, bijvoorbeeld, worden alle media gecontroleerd door het regime. Wat de partij zegt is waar.

Afwijkende meningen worden genadeloos onderdrukt. Daarnaast zijn er hersenspoelinrichtingen en concentratiekampen. Het binnendringen en manipuleren van de vrije geest van een persoon door een staat is de ergste vorm van bewaking en indoctrinatie.

Het lijkt erop dat het Westen deze tactiek ook overneemt van communistisch China. Wij hebben dan wel geen concentratiekampen, maar om de geesten te sturen is er een toenemende “Cancel Culture”, indoctrinatie op scholen, bevooroordeelde berichtgeving in de massamedia, ideologische wijziging van taal, en nog veel meer.


Meld je aan voor onze dagelijkse nieuwsbrief:


Versmelt Big Tech met Big Brother ? – Het lijkt er op

 

0 0 stemmen
Artikelbeoordeling
Abonneer
Laat het weten als er
0 Reacties
Inline feedbacks
Bekijk alle reacties